A46C. Od Parravon do Quenelles

Wprowadzenie
A46A. Wieża Wiecznego Drewna

A46B. Via Bretonnica

Po rozdzieleniu się drużyny na wejściu do Athel Loren, część transportowa ("Eckhardex") wyjechała z niego, by objechać Athel Loren i dotrzeć na Polany Łąkowe (Meadow Glades) wraz z towarzyszącym im elfim Tancerzem Wojny. Chwilowo na swej trasie nie dotarli dopiero do pierwszej wsi, obleganej przez orki.

Owa wieś
Czy to ta wieś Cler u rozstaju rzeku? Czy inna, bezimienna?

Przejście przez rzekę
Dalej z niej droga prowadzi do Parravon.

Czy Parravon leży nad samą rzeką i trzeba wjechać, by przez rzekę Grismerie przejechać? Czy też raczej leży na wzgórzu tuż nieopodal, a przy samym moście po drugiej stronie jest inne miasteczko - Emilion. Rzeka oddziela portowe przedmieścia Parravon, od portowych przedmieść Emilion. Oba pod władaniem księcia Kaspiana. Przejście przez most - myto.

Jak bardzo da się nie wejść, nie wjechać do Parravon, które liczy 23,100 domostw? Da się. Ale trzeba przejechać przez jedną z bram do doliny i trzeba przejechać przez bramę na moście.

Na widok elfa matki małe dzieci przytulają.

Gdzie stoi szpieg kniazia Iwana?

Gdzie sprzedadzą Eckhardowi kosę pod żebra? Wpierw szepty "Most! Most!" i wytykanie palcami. Potem kosa, bo nowy hrabia von Schluessel nałożył wyższe cła i się handel stał nieopłacalny

Nie wpuszczą ich z wozem - a raczej z ładunkiem prochowym - na most. Trzeba będzie przewieźć przez rzekę barką. Flisacy pochwalą czyn i będą się dopytywać czy jedna taka beczułka by wystarczyła na ten most nad nimi. I by chcieli taką kupić. Jak usłyszą cenę, to zbladną. "Na Manaana, panie, ja żem w życiu raz tylko monetę złotą w ręku miał, a pan mówisz piętnaście?! Jakbym ja miał piętnaście złotych monet, to ja bym flisakiem nie był, tylko... no nie wiem w sumie kim."

Flisacy zaproponują przewiezienie całości dorobku, ino partiami. Po drugiej stronie zacznie się gromadzić tłumek, w tym oficjele oskarżający drużynę o próbę uniknięcia podatku.

Parravon
Krasnoludy, miasto z kamienia.

"Pana tu nie obsłużymy!" w części sklepów.

Pegazy.

Gdzieś przy przejściu gość się będzie chciał zabrać na wóz, ma klatkę z psem, co trufli szuka, trzy denary zapłaci, bo to trzy dni drogi stąd.

Spotkanie po latach
Jak wjadą, ktoś rozpozna Mucję - Evgenii Starvoitova, stary służący ojca Mucji, kniazia Ilijenko. Na bramie siedzą chłopaczki z jej konterfektem (Hue, Conrrat, Simon).

Jeden poleci na zamek, po Ewgienija, drugi będzie ich śledzić, trzeci zostanie na bramie.

Ewgienij wbije od razu z oddziałem strażników księcia, prowadzonym przez młodego rycerza sir Andriet de la Riviere.

W zamku zarządcą jest Pasquier Tirasse.

Będzie chciał jej pomóc młody rycerz Sauvaige des Champs, który okaże się być kobietą.

Kanały
Kadzielnik omiatający spaczeniowym kadzidłem jedną ze spiżarni. Towarzyszy mu 1 (3?) Szturmoszczurów i 5 (12?) czarnoszczurów. Jeden z nich trzyma na łańcuchu ludzkiego niewolnika, byłego mieszkańca Parravon, imieniem Guiot Marcel.

Emilion
Wieś przy rzece. Port, zagrody do wynajęcia. 192 domostwa, 60 kiepskich ochotników. "Bogactwo 2/5, dochód z rolnictwa".

Skaveny! Skaveny komuś opychają spaczeń / kupują od niego spaczeń. Kupują broń przewiezioną rzeką. Ale czemu tu? Co za broń?

Gang przemytników. Albo dwa i walczą.

Leserve
Side-quest, bo nie na drodze. Co tam jest? Leży pod samym masywem orków. Kopalnie? Coś w głębinach zjada górników? [Stukacze? Jakiś potwór? ]

Mogą ich tam wysłać, bo tam sprzedadzą "krasnoludzkie łuki".

Bestia z Rozpadliny ["Rycerze Graala", str. 75], bo bliżej rozpadliny już nie będą. W kopalni? Czy gdzieś w jaskini, gdzie się przebili? Sam, czy z tuzinem wielbiących go goblinów? Jeden, czy trzy? Dwa - i skrzek w jeziorze!

Chambonnay
Małe miasteczko, 360 domostw, 120 kiepskich ochotników. "Bogactwo 3/5, dochód z rolnictwa i handlu". "Znane z grzybów „Champignon Chambonay”, "cham-cham"."

Granica z Quenelles.
Myto. Elf gratis.

"Massif Orcal has been moved to the east and is now far more well defined. We can now see that the mountains of this area border Athel Loren and that the only real path between Quenelles and Parravon is via a small dangerous pass through a valley." 

" Quenelles, where the oppression of the poor by the aristocracy is infamous even by Bretonnian standards."

Merceaux Descloux
Miasto. Rządzi w nim Baron Petit de Marceaux-Descloux. 3510 domostw, 60 dobrych i 180 średnich żołnierzy plus 750 kiepskich ochotników. "Bogactwo 4/5, dochód z handlu i uzdrowiska". "Gorące źródła lecznicze, duży zespół klasztorny Shallyi pod wezwaniem św. Klary. Potężne fortyfikacje miejskie."

"Marceaux Descloux to wioska leżąca nad brzegiem rzeki w centralnej Bretonii. Nie wyróżnia się niczym szczególnym. Dla mieszkańców jedyną atrakcją są lokalna tawerna, stanowiący tu końcowy przystanek dyliżansu postój na trasie Quenelles - Marceaux Descloux i możliwość łowienia ryb z pomostu. Przebiegający przez wioskę trakt wiedzie na południe do Montlac i dalej oraz na północny-zachód do Vingtiennes w północnej Bretonii." 

Najazd orków, spotkanie z rycerzami
[to akurat mam przemyślane]

Losowe przygody po drodze
- bretoński ogar truflowy ["Rycerze Graala", str. ~13]

- balia do sprawdzania mutantów [chyba "Rycerze Graala" w Quenelles]

- uwięzieni złodzieje [http://malpy.free.fr/bretonnie/Book2%20-%20Archaic%20Bretonnia.pdf, str. 10]

Droga do Parravon
Pożegnali się z rycerzami, którzy wskazali im dalszą drogę. Przeszukali wodza orków - przy pasie miał zestaw uszu, głównie ludzkich, ale też parę elfich, a w sakiewce poza zestawem złotych monet (około 8 zk, 10 ss, 15 p) miał dwa rubiny i grudkę spaczenia. Rubiny i monety zabrała Kislevitka (czy wozak), a grudkę spaczenia przetoczyli patykiem do słoika i dali rycerzom na misję, by zanieść to Pannom Graala (rzut na Odporność na ew. mutację wyszedł "01").

Parravon
Wjechali do miasta, zapłacili cło, usłyszeli reguły o braku broni, etc. Przy wjeździe Kislevitka zauważyła, że ktoś się jej przygląda i porównuje z trzymanym w ręku papierem (konterfektem). Po wjeździe zaczęto też palcami pokazywać wóz i szeptać coś o wysadzonym moście.

Dojechali przed zmierzchem, więc udali się do karczmy. Tam nadal ktoś obserwował drużynę.

Ludzie kniazia Ilijenko
Po kolacji do karczmy wtargnął Ewgenij Starowojtow, jeden z zaufanych ludzi ojca Mucji. "Panno Mucjo! Nareszciem pannę odnalazł i do domu ojca doprowadzę!" - zaczął krzyczeć. Kislevitka zaprzeczała, że to ona, lecz dowodzący gwardzistami rycerz stanął po stronie Ewgenija i zaproponował, że "Skoro to pomyłka, to zapraszam do noclegu na zamku na koszt Księcia do czasu jej wyjaśnienia". Wtedy wstał elf i rzekł, że to jest oficjalne poselstwo do Athel Loren i nikt ich nie prawa ruszać. Wszyscy, poza Ewgenijem, którego wyprowadzono, uznali ten argument za ostateczny.

Po ich wyjściu elf zaczął wypytywać Kislevitkę o co chodzi, ta mu dokładnie wytłumaczyła i ruszyli na nocny spacer do miasta.

Niechętni kupcy
Gdy po kolacji woźnica udał się do swego wozu (a robił to w takim momencie, że minął się w drzwiach z wchodzącym Ewgenijem), czekało na niego trzech z nożami w rękach. Przegnał ich granatem.

Wracając ze spaceru po mieście elf i Kislevitka ujrzeli gromadzący się nieopodal karczmy tłumek z nożami i pałkami. Obudzili wozaka, ten zaprzągł wóz, a potem wyszli na konfrontację. Gdy wozak wyszedł z garłaczem, schowali się za róg, zza którego jeden zerkał. Gdy ruszyli w ich stronę, oprychy się schowały w cieniach, poza jednym, stojącym w głębi uliczki. Elf dojrzał tych ukrytych, kazał im wyjść, gdy wyszło tylko dwóch z dziesiątki jednemu przestrzelił dupę. To ostudziło zapał nacierających, którzy na odchodne rzucili, że "Eckhardex" nie ma co liczyć na jakiekolwiek zakupy w kompanii "Kogut i Kocioł", których jest teraz wrogiem.

Prom
Rano przy próbie przejechania przez most, wozak się dowiedział, że po Tallerhof i tamtejszym Żelaznym Moście beczek prochu na most nie wpuszczą. Trzeba było więc szukać promu. To - mimo plotek o Smoczym Wężu - udało się bez problemu. Po drugiej stronie spotkali chłopa z psem w klatce, który szukał podwózki do Chambonnay. Zabrali go na wóz (nie pytali, ale dwa srebrne denary im zapłacił).

Jadąc dalej zauważyli, że ktoś jedzie za nimi - samotna postać, a za nią jeszcze sześciu konnych.

Lesevre i Bestie z Rozpadliny
Gdy dojechali do Emilion wczesnym popołudniem i zapragnęli jechać od razu dalej, na drodze stanął im chłop, który prosił o pomoc - w sąsiedniej wiosce coś owce zabija i jak tak dalej będzie, to umrą z głodu. Drużynę przekonał tym, że to tylko parę godzin jazdy i przed zmierzchem dojadą. I dojechali godzinę przed zmierzchem i od razu ruszyli w stronę kopalni, skąd - jak podejrzewali chłopi - co złego przyszło. Bo dziać się to zaczęło, jak - w tunelu w lewo, potem w prawo i znów w prawo - górnicy dokopali się do groty z jeziorem podziemnym.

Weszli więc z marszu, ruszyli w lewo, prawo i prawo i dotarli do stawu. Gdzieś po drodze lub na brzegu stawu ujrzeli ślady dużej, dwunożnej istoty z błonami między palcami. Gdy się rozglądali (i ujrzeli na stawie skrzek) ze stawu wyskoczyły dwa żaboludy - bestie z Rozpadliny - jedna rzuciła się na Kislevitkę ją przewracając, druga skoczyła na elfa, ale ów uniknął jej impetu zeskakując z linii jej lotu. Chwilę potem elf wbił jej dwie strzały w oba oczy, oślepiając bestię. Jej dorżnięcie było kwestią chwil, choć chyba udało jej się elfa raz w ślepym ataku zranić.

Bestii leżącej na Kislevitce nie udało się jej zranić, lecz zaczęła ją przyduszać do ziemi. Kislevitka odrzuciła łuk i sięgnęła po sztylet, lecz jej próba przebicia się dużo krzywdy żabie nie wyrządziła. Wtedy woźnica postanowił zabić żaboludzia wrzucając mu granat do gardła. Nad wyraz pechowo ("00" przerzucone na "97") żaba zatrzasnęła paszczę na ręce wozaka wciąż trzymającej granat. Jego wybuch zabił żabę, ale też potwornie okaleczył rękę wozaka, który padł na ziemię nieprzytomny.

Po pozbyciu się drugiego przeciwnika, elf zobaczył co się dzieje, poderżnął gardło wozakowi, wziął kryształ i położył go na wozaku. Księżycowy Kryształ rozpadł się w pył, a Eckhardtowi została blizna na szyi i potwornie pełna blizn, lecz w pełni sprawna prawa dłoń. Obie chwilowo "świecą" magią, lecz efekt ten minie z czasem.

Chłopi zostali pouczeni, by spalić jezioro jakąś oliwą czy czymś. Chyba zszokowana sytuacją, drużyna nie zrobiła tego sama. Z trupa ropucha elf zabrał trzy pazury z nogi.

Rano ruszyli dalej.

Chambonnay i ogar truflowy
Ludzie, którzy jechali za nimi, nie skręcili do Leserve, gdzieś ich minęli. Nie czekali jednak na nich w kolejnej, słynnej z grzybów wsi, gdzie drużyna dojechała wieczorem.

Za to w wozowni była druga klatka z ogarem, psy zaczęły na siebie warczeć. I nagle, podczas kolacji, ktoś wbiegł do karczmy krzycząc, że ktoś wypuścił psy. Po czym chwycił się za krocze, gdy ugryzł go pies.

Ogary nigdy nie zagroziły samcom w drużynie, rzuciwszy się wpierw na bliższe cele - a Kislevitka szybko spętała jednego z nich arkanem i doprowadziła do klatki.

I tu się skończyło.

Konsekwencje
- są bohaterami Leserve; czy faktycznie chłopi spalili jezioro? chyba tak

- śledzi ich Ewgenij i sześciu kozaków; chwilowo ich minęli i są przed nimi na szlaku do Quenelles

- wozak ma zakaz handlu w "Kogucie i Kotle"

- wozak świeci magią, a elf nie ma już Kryształu.

Kalendarz podróży
Dzień 1 - spotkanie, noc pod Wieżą Wiecznego Drewna

Dzień 2 - wyjście z lasu, rabusie grobów

Dzień 3 - rycerze, orki, Parravon

Dzień 4 - Leserve i żaboludzie

Dzień 5 - Chambonnay i ogar truflowy