A27. Morderstwa w Ertburgu

Wprowadzenie
Drużyna trafia 21 Vorhexen 2522 roku (Marktag, Dzień Wypieków, a także noc przez nowem Mannslieba) do Ertburga, mając rozwiązać sprawę mordowanych obywateli wsi - a raczej obu jej, skłóconych ze sobą, leżących po obu stronach rzeki Lothry, części.

Ostatnie wydarzenie we wsi
Zeszłej zimy 2521/2522 Ostland został najechany przez Armię Archaona. Spora część tamtejszej ludności uciekła w obliczu nadchodzącej zagłady. Zostali przyjęci do osad, wsi i miasteczek leżących w bezpiecznej części Imperium - a najbliższej ta znajdowała się tuż po drugiej stronie rzeki Talabeck. Całą zimę Talabaklandczy zapewniali im wikt i opierunek. Gdy nadeszła wiosna, a Archeon skrył się w Górach Środkowych, tylko nieliczni Ostlandczycy wrócili do swych wsi. Powodów było wiele: były one zrujnowane, niektóre były świadkami rytuałów Chaosu, a wszystkie przypominały o wojnie i w niej zabitych, Archeon nadal krył się nieopodal, a po lasach grasowali maruderzy. Sporo więc Ostladczyków zostało w Talabecklandzie i w wielu miejscach wynikły z tego kłótnie z miejscowymi.

Tak było i w Ertburgu. Wiosną Ostlandczycy zaczęli budować swe domostwa po drugiej stronie rzeki i obsadzać tam pola (czy dobrowolnie? czy ich tam pan na zamku wysiedlił?). Wpierw Ertburczykom to nie przeszkadzało i nawet nieco pomagali rodakom, ale latem zaczęły się pomruki niezadowolenia, jakoby przybysze łowiąc zbyt wiele ryb w rzece zmniejszali połowy rodowitych rybaków z północnej strony rzeki. Jesienią podobnie zaczęli narzekać myśliwi, którzy w lasach znajdowali mniej niż zwykle zwierzyny. "Pewnie ci z Ostlandu nie przestrzegali praw Taala i może nawet zabijali matki z młodymi", krążyły pomruki.

Konflikt uzupełniał wątek religijny. Talabeklandczycy wyznawali Taala i Rhyę, Sigmara traktujac nieco po macoszemu. Osiedleńcy natychmiast zaczęli budować ogromny kościół Sigmara, w którym urzędować miał kapłan i jego dwu akolitów.

Konflikt narastał, a gdy nastała zima i długie ciemne wieczory podpici mężczyźni zaczęli spędzać w karczmie (jest tylko jedna, po północnej stronie rzeki), zaczął wybrzmiewać. Wpierw złośliwe komentarze, potem otwarte uwagi przerodziły się w kłótnie i trzy mordobicia. A że zaczęli je obrażani Ostlandczycy, mają teraz wilczy bilet do karczmy.

Morderstwa
Bójki w karczmie były:

- pierwsza z 5-6 tygodni temu, gdy nadeszły pierwsze mrozy w Kaldezeicie; pobili się rybacy, których pogoda zmusiła do zostania na brzegu, a mniejsze niż zazwyczaj łowy nie pozwoliły im cieszyć się z perspektywy kilkumiesięcznej przerwy w pracy;

- powoli tłum w karczmie, po paru miesiącach integracji się zaczął wyraźnie rozdzielać, zajmując przeciwległe krańce sali;

- druga w Festag, 2 Vorhexen (20 dni wcześniej); gdy mróz przegnał i myśliwych z lasu, lecz zanim przegnał ci nie zdołali zdobyć tyle dziczyzny, ile się zwykle trafiało o tej porze roku, ci zasiedli w karczmie i powtórzyła się sytuacja.

- tydzień później w Festag było akurat po tuż po pełni i ładna pogoda, więc po paru dniach śniegu myśliwi poszli polować i było spokojnie.

- trzecia półtora tygodnia temu (Konigstag, 16 Vorhexen), gdzie chętnych do bitki było więcej i skończyła się większą rozróbą, po której Ostlandczyzy mają zakaz wstępu do baru.

Następnego poranka po zajściu, 17 Vorhexen, znaleziono w północnej części martwego Ostlandczyka dźgniętego nożem. To jeden z tych, co brali udział w bójce. Z baru wyszedł, jak reszta, pijany i złorzeczący (faktem jest, że wkurzeni pijacy trochę trzody wtedy we wsi narobili) i do domu już nie doszedł. Śnieg zamazał wszelkie ślady.

Tego samego dnia śmieciarz został tam poproszony o pomoc i 18-tego z rana wyruszył do Kapituły Zakonu. Tego samego dnia pan na zamku rusza drogą wodną (bo jakieś gobliny grasują na drodze lądowej) do Bek z rodziną i podopiecznymi. Dopływa tam po około pięciu dniach, czyli 23-ego Vorhexen (by spędzić świętowanie Nowego Roku na dworze barona); po dwóch dniach, 20-ego, dopływa do Lothrafurtu, skąd może zawrócić i przybyć 23-ego na wieść o inwazji.

Wieczorem 18-tego zostaje zamordowany jeden z myśliwych z północnego brzegu. Zostaje znaleziony rano, ponownie śnieg zamazuje wszelkie ślady.

Po upowszechnieniu wieści na północnym brzegu prawie że dochodzi do linczów. W bardzo wrogiej atmosferze wszyscy Ostlandczycy zmuszeni są opuścić północny brzeg, a Talabekczycy wystawiają warty.

Wieczór i noc 19-ego upływają spokojnie, ale mimo to napięcie nie spadło. Ludzi z południowego brzegu nie są wpuszczani na północny, sami więc odpowiadają podobnymi szykanami i też wystawiają nocą warty - choć raczej na pokaz niż ze strachu.

W nocy z 20 na 21 Vorhexen zamordowany zostaje jeden z ostlandzkich wartowników. Znaleziono go mniej więcej godzinę po śmierci za jedną z chat, a znalezione ślady prowadziły w stronę rzeki, by zniknąć nieopodal jej brzegu w stronę palisady w jednym odludnym miejscu, gdzie wygląda jakby można było się dostać za pomocą przerzuconej liny.

To wywołało panikę na ostlandzkim brzegu. Warty wzmocniono i zaczęto przestrzegać środków ostrożności.

Teraz jest 21 Vorhexen popołudniu, jutro w nocy jest nów większego księżyca Mannslieba. noc będzie więc ciemna.

Denaci
Pierwszy denat to zabity 16/17 Vorhexen ostlandzki rybak Klaus Tage, lat koło 40. Kilku podpitych rybaków poszło nieco "naokoło" do swych łodzi po wyrzuceniu z baru i to był jeden z nich. Odpyskiwał wyzywającym go talabekczykom, a w bójce też brał udział (pobił się z dwoma z północnych rybaków, Johannem i Branem). Znaleziono go na ziemi w pozycji siedzącej opartego o tylko ścianę jednego z domów w mało uczęszczanym miejscu z raną od noża między żebrami. Dokładne badania mogłyby wykazać ślad ukłucia na nieodsłoniętym kawałku szyi - ale został już pochowany, po części na skutek nalegań kapłana Sigmara. Przybył ze Steinhof, nie miał rodziny. Mieszkał w jednej z wieloosobowych chat. Na ścianie chaty widać było znak jego odciśniętej zakrwawionej dłoni.

Drugi denat to zabity 18/19 Vorhexen talabecklandzki myśliwy, Dietrich Kugel, lat 33. Wracał z karczmy do swego domu i nie doszedł. Uduszony (na szyi widać ślady sznura), ale wcześniej ogłuszony uderzeniem w głowę (pod włosami wyczuwalny guz). Ciało zostało wywiezione do kaplicy Morra parę mil na wschód ode wsi. Tam czeka zmarznięte na kość na pochówek, bo kapłan Morra zaniedobrzał. Na ciele Dietricha w miejscach otarcia po sznurze widać płatki fioletowej farby. Lub: na ścianie obok ciała widać ślad odciśniętej zakrwawionej dłoni, takiej jak przy pierwszym morderstwie.(Jeśli przy uduszeniu - to potem śmieciarz znajdzie szmatę tym wysmarowaną).

Trzeci to zabity 20/21 Vorhexen wartownik z Ostlandu. Merkel Schtan, lat 19. Nie przeczuwając niebezpieczeństwa, na warty zgłosili się i młodzi żądni akcji, a cała akcja miała taki "amatorsko-charytatywny" charakter: wartownicy byli mile widziani przez miejscowych, w dużym budynku mogli zjeść talerz ciepłej zupy, a akolici kapłana Sigmara krążyli między nimi i udzielali moralnego wsparcia. Mieszkał w chacie z rodzicami (Uto i Maida; lat ok. 45/40), młodszym (14 lat) bratem Gregorem (teraz żądnym zemsty) i 8-letnią siostrą Rosalią. Pochodzą z Zundap, które jest niezasiedlone od wojny. Kapłan Sigmara nalega na szybki pogrzeb i ma się on odbyć dziś wieczorem. Przyczyną śmierci jest cios mieczem w brzuch, ale prawda jest taka, że Merkel został otruty. Widać zsinienia na gardle i szeroko otwarte usta i oczy, jak się fachowo przyjrzeć. Niemniej jednak obok jego ciała widać ślad odciśniętej (przez niego?) jego(?) zakrwawionej dłoni.

Czwarty, jeszcze nieujawniony zabity to talabeklandzki rybak Arno Tischen. Brał udział w bójkach, popłynął z rana w górę rzeki (na wschód), by tam łowić, bo narzekał jak inni rybacy, że przez uchodźców wszystkie ryby przy wsi wyłowione. Przyczyną śmierci jest strzała w brzuchu, jednak dokładniejsze badanie pokazuje, że strzała mogła go zranić, ale nie zabić. Dokładne badanie wskazuje na truciznę, taką jak przy trzecim zmarłym.

konfliktowi Talabekczycy
Myśliwi... Rybacy... Kowal Jorgen

konfliktowi Ostlandczycy
Myśliwi... rybacy.. .kumple Klausa...

inni mieszkańcy
zielarka Ottavia (mieszka poza wsią, co ukrywa?)

przyjezdni
goście do kapłana Morra: chłop Joachim Tramp, czarodziejka Alistina Carter, rycerz bretoński Rene de Blaschois, hiena cmentarna Ulrich Pultz, halfling łotr jeden Thomas "Kimo" Kilomo

Prawdziwy Sprawca
Jeden z akolitów kapłana Sigmara, Erich Schorfneide. Po prawdzie członek Kultu Purpurowej Dłoni.

Poszlaki:

- sprawca używa czarów (brak śladów)

- używa trucizny

- zakrwawiona (a faktycznie: zabawiona) szmata i łyżka znaleziona na budowie kościoła Sigmara

- albo wątek farby fioletowej i wtedy zydel z jedną nogą taką farbą uwaloną

- złowrogi ton kapłana wynika z danych, które mu Erich przekazuje

- był u kapłana Morra w dniu, gdy zachorzał

Dalsze koleje losu po przybyciu drużyny
Jest Dzień Targowy, Marktag, 21 Vorhexen, popołudnie (14? coś koło). Rozpoznać ich może kupiec spotkany w Stratenheim (a nawet nie on, jego pomagier, bo on zginął zabity przez demona)

Nagle rzeką przepływa łódka z martwym talabeklandzkim rybakiem w środku. Rybak popłynął górę rzeki (na zachód), bo jak inni narzekał, że przez uchodźców nie ma już ryb tuż przy rzece.

21 wieczorem odbędzie się pogrzeb ofiary morderstwa. Niewykluczone, że rozemocjonowany tłum będzie myślał o przeprawieniu się przez rzekę i wymierzeniu sprawiedliwości. Północna strona będzie jednak mocno strzeżona i jasno oświetlona ogniskami. Lecą z południa kamienie i wyzwiska.

22 - ??? jeżeli rycerze z Kappelburga będą wracać, a nie pojadą za goblinami, to wieczorem mogą tędy przejeżdżać.

22/23 - wieczorem mocny śnieg, rozpogadza się po północy. Ginie wartownik z "psiej zmiany", na śniegu nie widać żadnych śladów, choć już nie padało. (A może od strzały?)

Między 23 Vonhexen a 7 Nachhexen wraca - wraca pan na zamku. Tylko to powstrzymuje tłuszczę przed walką.

Kapłan Morra
Na zachód (za rzeką i formalnie jurysdykcją rycerza) parę mil jest kapliczka Morra umiejscowiona obok ogromnego cmentarza i ruin starej wioski. Mieszka tam znany kapłan z Zakonu Wieszczów, do którego przybywają tłumy. Ów jednak zachorował (na co? po co? czy odwiedzał go Prawdziwy Sprawca?). Jego akolita przez parę dni był przekonany, że to tylko mistyczna ekstaza, ale trwa to już tydzień (od 16 Vorhexen) i kapłan zdaje się wykończony.

Zielarka Ottavia
Uciekła z Talabheim, bo urodziła dziecko mutanta. Tu je odchowała i, gdy dorosło, udała się z nim na Wzgórza Kolsa, by je tam zostawić w jednym z osiedlisk. Studiowała magię, ale studiów nie skończyła. Zna kilka prostych czarów (jadeitowa, czyli Tradycji Życia), ale się z tym nie obnosi, bo nie ma oficjalnego glejtu.

Na wysokości jej chaty ukryta w przybrzeżnych krzakach schowana jest niewielka, jednoosobowa łódka-dłubanka wręcz. Po drugiej stronie rzeki jest druga identyczna.

Praktyka
Drużyna dotarła do wsi 21-ego Vorhexen, zgodnie z planem - ale zamiast udać się do karczmy, by zasięgnąć języka, Kislevitka wprosiła się do sołtysa, którego zaczęła ostro przepytywać. Od niego dowiedzieli się wielu rzeczy o denatach - zmiana: drugi denat został nie uduszony, lecz cięty mieczem w lesie.

Dopiero po wizycie u sołtysa drużyna udała się - prowadzona przez jednego jego synów - zaprowadzona do karczmy, gdzie wypytała i karczmarza. Karczmarz opowiedział im o ojcu Leopoldzie. Po dłuższej rozmowie do halflinga podszedł niziołek Kimo, poprosić o ziele fajkowe i trochę plotkują. Zauważają też w karczmie bretońskiego rycerza (chłopa i hieny cmentarnej nie było, uznałem że nie wydawaliby grosza w ciągu dnia, gdy można komuś pomóc i zarobić). Drużyna w karczmie zostawiła rzeczy i ruszyła na drugą stronę rzeki.

Tam śmieciarz poprowadził ich do "sołtysa" Edwina, który mówił, jak z ich strony wyglądały wydarzenia. Stamtąd szybkim krokiem wyruszyli do budowanej świątyni Sigmara, by ujrzeć ciało trzeciego denata przed kremacją. Medyk z guślarzem znajdują ślady uduszenia, a Kislevitka zauważyła, że krwi po pchnięciu mieczem jest jakby za mało. Oględziny zwłok (w towarzystwie brata Corvina) ukrócił brat Erich, wpierw ich besztając, a potem przyprowadzając ojca Ostica.

Poprowadzony na miejsce zbrodni guślarz wyczuł użycie magii (podobnie dzień później, w lesie, w miejscu śmierci drugiego denata; w miejscu śmierci pierwszego denata nie wyczuł) - "różnokolorowe" (nie wiem, czy zgodnie z mechaniką gry można wyczuć kolory). Po czym oddał kota w ręce starszego wioski Edwina.

Po wizycie na południowym brzegu, drużyna popędziła do ojca Leopolda, we dwa konie, kuca i parę butów śmieciarza. Próby guślarza jazdy kłusem kończyły się niejednym upadkiem. Ojciec Leopold zdał się podtruty (przed śpiączką dwa dni rzygał; ale dostał chwilę wcześniej ciasteczka o zapachu migdałowym od brata Corvina (zmyłka - przekazał mu je "w prezencie" brat Erich), więc użycie eliksiru leczącego pomogło (chyba niezgodnie z mechaniką WFRP). Drużyna po ciemku zbadała ciało drugiego denata, po czym wróciła pilnować ojca Leopolda. Ów obudził się rano i walnął solidną kupę, w której próbce halfling wyczuł jad mantikory.

Następnego ranka drużyna wróciła do Ertburga i gdy chciała zacząć coś działać, na rzece zauważono dryfującą łódź z czwartym denatem w łódce ( zmiana: w zamyśle trup ten miał się pojawić już dnia poprzedniego). Udało się go zbadać medykowi, który (wespół z guślarzem) orzekli, że wbita w brzuch strzała nie była powodem śmierci, a objawy wskazują na śmierć przez uduszenie).

Kislevitce z halflingiem udało się spacyfikować forumjący się tłum z pochodniami, a śmieciarz miał w tym czasie się zorientować, którego z akolitów Sigmara nie było wtedy we wsi. Wpierw jednak zaszedł na śmietnisko, a tam zmitrężył sporo czasu. Gdy dotarł do świątyni Sigmara, spotkał w środku brata Ericha, który powiedział mu, że brat Corvin gdzieś wyszedł.

Gdy drużyna opanowała sytuację i się zebrała z powrotem do kupy, nagle guślarz wyczuł użycie magii na wschód od wioski (czyli w stronę, z której przypłynął trup). Nie tylko on zresztą - z karczmy do stajni pognała magiczka Alistina, z którą konwersowali dzień wcześniej. Razem ruszyli na wschód, gdzie znaleźli domek zielarki. Widząc takich gości, szybko przyznała się do nielicencjonowanego użycia magii - jako studentka Akademii poznała czary, jako nie-absolwentka nie ma imperialnego glejtu. Magiczka uznała te wyjaśnienie i odjechała w pokoju. Konna część drużyny wraz z nią.

I w tym momencie mniej więcej nastąpiło zakończenie sesji pierwszej. Jest 22 Vorhexen 2522 roku, powoli zaczyna się zmierzchać.

Nowy wątek: sen
sprawdzenie swych snów u kapłana Morra - i to nie ostatnich, bo ich nie było, a tamtych, idukowanych; co to druidzi narobili; wyłgałem się czasowo, że "nie teraz, tuż po chorobie", ale pozwoliłem przyjść później. Może to być wprowadzenie do kolejnego snu. Jeśli tak, to jaki jego wątek przewodni?

We śnie Alojz będzie miał być ich przewodnikiem, ale ich morduje podstępnie niczym ruda dziewczynka w Wurzen.

Rzecz by się działa w Wolfenburgu, trzeba by coś dostać z zajętej przez zwierzoludzi zachodniej części (coś ze świątyni Morra? czy może - Myrmydii). Może się znajd w świątyni Morra i będą musieli przedostać się na wschód? Tak czy owak, dać mapę i legendę tylko śmieciarzowi.

Albo polowanie na bestię z Lothrafurtu.

Część druga
Sytuacja jest taka:

- jest czterech zabitych, po dwu z każdego brzegu. Wszyscy zakrwawieni, na początkowych ślady dłoni, okazało się, że to farba.

- przy drugim i trzecim miejscu zdarzenia wykryto ślady magii

- drugi, trzeci (niepotrzebnie) i czwarty denat byli uduszeni (lub przynajmniej dusili się), kiedy zostali zarąbani.

- po czwartym morderstwie (ale na tyle długo, że mógł przybyć) w świątyni Sigmara był brat Erich, ale nie było brata Corvina.

- magię zielarki wyjaśniła magiczka, a ignorując ją, sprawiła wrażenie, że zielarka jest generalnie w porządku

O bulba nać, a może zabójcą będzie brat Alojz? Zna magię. On otruł ojca Leopolda, by nie wiedział, co się dzieje. Wtedy jakaś wskazówka by mogła być w domach obok ogrodu Morra. A tam zajrzał tylko raz śmieciarz i to chyba tylko do najbliższego domu (a w innym była stajnia).

Bracia Erich i Corvin tylko walczą ze sobą intensywnie o wpływy w nowej parafii (jeżeli przy jednym z nich, powołując się na Zakon Myrmydii powie, że podejrzewa drugiego, ów spyta, czy może dostać to oświadczenie na piśmie, że "Ja, imięi nazwisko, z Zakonu Myrmydii - tak, tak, Zakonu Rycerzy Płonącego Słońca - mam dowody, by podejrzewać, że brat ... używa magii Chaosu / sprzyja siłom Chaosu / etc. I podpis." - by wykorzystać je kiedyś na przeciwnika jako haka - ale żaden na poważnie nie wierzy, że to faktycznie prawda.

Jak się dowiedzą?

Śmieciarz znajdzie buteleczki lub szkarłatną farbę w innym z domów.

We śnie Alojz będzie miał być ich przewodnikiem, ale ich morduje podstępnie niczym ruda dziewczynka w Wurzen.

Problem: jak Alojz mógł zabić czwartego, skoro był z bohaterami daleko od miejsca zdarzenia?

Rozwiązania: a/ nie był; nie pamiętam, czy drużyna w ogóle widziała go rano; rozmawiała z ojcem Leopoldem - ale też nieobecność brata Alojza zostałaby raczej zauważona; b/ niech drużyna ma gdzieś tak z godzinę przerwy między dotarciem do wioski a nadpłynięciem dryfującej łodzi z czwartym denatem. Niech sobie wtedy zje w karczmie, się napije, odpocznie po nocy. W tym czasie brat Alojz pod pretekstem poinformowania wsi i oczekujących, że wieszcz wyzdrowiał i może przyjmować, wyrusza z Ogrodów Morra, idzie pół godziny za drużyną (śmieciarz i guślarz szli pieszo, więc tempo było powolne), idzie drugą stroną, obchodząc południową część wsi, truje rybaka winem, zabija go, przeprawia się łodzią na drugi brzeg i spuszcza łódź z biegiem rzeki. Potem poluje na dwa zające i wraca do wsi, by przekazać wreszcie nowinę - i wrócić do siebie, nim ojciec Leopold zacznie się zastanawiać, gdzie się tak długo szwenda. I teraz tylko szybko przekaże wieści i wraca, a ojcu Leopoldowi powie, że długo we wsi spędził, bo trup.

Teraźniejszość
Jest 22 Vorhexen 2522, przed zmierzchem.

- ojciec Lepold się ogarnia, brat Alojz wraca do świątyni; sigmarscy kapłani się szwendają po południowej części. Magiczka siedzi w karczmie, tak samo jak halfling i rycerz. Chłop i hiena kończą pracę pomagania miejscowym.

- Rycerz Cederc von Bratian jutro (23-ego) dopłynie do Bek, albo z powrotem do Ertburga, jeśli zawrócił w Lothrafurcie. Mógł nie, wtedy albo wróci natychmiast, koło 28-ego, albo dopiero po Nowym Roku (choć wątpliwe, by w chwili ataku Chaosu miał się bawić na baronowym dworze).

- gobliny dotarły pod Kapitułę Zakonu, wiedzione mocą amuletu. Mocno przetrzebiona załoga zamku została oblężona, a jedyne szanse na zdobycie zamku tkwią w ich szamanie. W tej chwili powinni do akcji dołączać rycerze z Kappelburga, którzy przechylą szalę zwycięstwa. Po bitwie i opatrzeniu rannych, dotrą do Ertburga jutro (23-ego) lub pojutrze (24-ego) (może gońcy jutro, a reszta dnia następnego?). Gońcy będą chcieli kimnąć w karczmie.

- jutro też (23-ego) ferajna uda się do ojca Lepolda. Magiczka dowie się, że zginie w inwazji Chaosu, więc zamiast wracać do Talabheim, skąd tu przybyła, jedzie przez Kappelburg i dzikie ostępy do Bechafen, skąd chce popłynąć statkiem w górę Górnego Talabecku i rzek Brauwasser i Blut w głąb Ostermarku blisko granicy z Sylvanią i przez Sylvanię do Averlandu, albo drogą z Bechafen przez Wzgórza Kolsa do Stirlandu, granicy Sylvanii raczej nie przekraczając po drodze.

Co halfling? Co rycerz? Co chłop? Co hiena?

Przyszłość
W tej chwili, zmierzch 22 Vorhexen:

pojawia się brat Alojz z łukiem i upolowanym zającem; mówi, że przybył wysłany przez ojca Leopolda, miał przekazać, że ojciec Leopold już jutro będzie przyjmował potrzebujących. Wypytuje, co u trupa i chce wracać do ojca Lepolda, póki jeszcze coś widać. Ataku się nie boi, bo jest akolitą i "jest poza wiejskimi konfliktami"; gdy powiedzieć o zabójcy, stwierdzi, że nocą będzie już daleko od wioski,

Może, zaintrygowany, poprosi śmieciarza o przewiezienie zwłok? Ale raczej nie, choć stwierdzi, że zwłoki trafią i tak do Ogrodu Morra, choć może to zaproponuje sołtys albo karczmarz.

W nocy:

strażnicy z północy są ostrzeliwani przez jednego łucznika, brata trzeciego denata - albo lepiej: próbuje się łodzią przedostać na północny brzeg z nożem i kordem u pasa, młodszy brat Merkela Schtana, 14-letni Gregor. Zostaje zauważony i złapany przez którąś ze stron - południową, gdy wracał. Tam miejscowi, go chronią i nie chcą wydać północniakom. Afera przez pół nocy i potem z rana.

( Okazuje się, że do domu nie wrócił wieczorem myśliwy z południa (Gustaw, zwany Krótkim, bo był niski; samotnik, niezbyt się chwalił skąd dokładnie przybył) po całodziennym polowaniu.na zachód od wioski. Zabił go brat Alojz, gdy szedł zabić rybaka. W okolicy ciała - ale czy je znajdą? if so, ślady uduszenia, żadnych innych) - są ślady na śniegu. Prowadzą od rzeki, gdzie stoi łódź (gdzieś w 1/3-1/2 drogi do Ogrodów Morra), a do - miejsca, gdzie się urywają bliżej wsi, kilkadziesiąt metrów od ciała.

Jutro 23 Vorhexen:

O świcie rycerz bretoński rusza do ojca Lepolda. Przed śniadaniem - chłop i hiena, po śniadaniu (a nawet dwóch) halfling i magiczka.

Wieść o zaginięciu Gustawa się robi głośna.

Sołtys prosi śmieciarza o zawiezienie ciała do Ogrodów Morra.

Wieczorem przybywają rycerze z Kappelburga po walce z goblinami oraz kupiec z Bek, któremu śnią się koszmarne sny. Czy to Arnolf Hochenz, którego magazyn obrobiono jesienią? Czy śni mu się dziewczyna z włosami jak ogień?

Jutrzejsza noc

Nic, żadnego trupa

Pojutrze, 24 Vorhexen

Wraca rycerz Cedred ze świtą. Zaczyna organizować obronę: zbiera zapasy do zamkowych spichlerzy, każe przygotować zapasy, etc. Czy zabiera się za obronę południowej części? Czeka na decyzje z Bek, ale do obrony przygotowuje mężczyzn w sile wieku z obu stron. Prośba o decyzje dotrze do barona tak jak planował sir Cedred, czyli 23-ego, wydana zostanie 24-25 VH i dotrze konnym jeźdźcem wieczorem 26-ego VH. Będzie przychylna.

Przede wszystkim przejmuje władzę, ustanawia straż wiejską, może nawet każe aresztować chłopaka, którego złapano. Daje na to czas do jutra do południa.

Pojutrzejsza noc

Nic się nie dzieje.

Popojutrze, 25 Vorhexen

Południowcy nie zgadzają się na oddanie chłopaka. Rycerz w asyście żołnierzy oraz chętnych utrzeć nosa tubylców przepływa rzeką do południowej części. Grozi rebelią.

Może już wtedy przybywa wieść z Bek?

Co poza wsią?
północ: Stratenheim, dalej Bek; po drodze spotkają pierzchające gobliny i goniących ich rycerzy z Kappelburga

w praktyce: będzie pełna paniki bijatyka

północny wschód: las, potem wzgórza, potem Freital i wieża nekromanty; dalej jeszcze Ahlbeck i Wurzen

w praktyce: nic ciekawego, ale nie przewiduję, by tam poszli

wschód: Kappelburg, tam zakon; by chcieli ich skaptować, ale Mucja już zakonuje; dalej równicy, dalej las (przechodzący w Las Gryfów), wieś/miasteczko Gross Selon, dalej zrujnowane Bechafen

w praktyce: pogawędka w Kappelburgu z zakonem; dalej przedzieranie się przez lasy (jaki zwierz może chcieć ich zaatakować? czy zwierzoczłek?), a w Lesie Gryfów - karczmie atakowana przez gryfa/gryfona/coś (patrz: Banasiewicz)

południowy wschód / południe / południowy zachód: Wzgórza Kolsa

zachód: droga wzdłuż rzeki Lothra, aż do promu przy Lothrafurcie; po drodze wieś uchodźców - mają łodzie, ale koni nie przeprawią; dalej Lothrafurt albo lasy aż do Talabheim

w praktyce: wieś uchodźców; spokojna nic; mijają statek wiozący Cedreda i rodzeństwo Scheibengrofen, chwilę później mija ich bestia; dochodzą do promu przy Lothrafurcie, ale nie chcą ich przepuścić, bo już noc; nocleg po tej stronie rzeki...

północny zachód: droga przez Blady Las do Kapituły Zakonu Rycerzy Płonącego Słońca; po drodze pierzchające gobliny i goniący ich rycerze z Kappelburga -

w praktyce: będzie pełna paniki bijatyka