A48. Misja dyplomatyczna

Wprowadzenie
Po wielu poprzednich przygodach (A46A, A46B, A46C, A47A, A47B) rozdzielona drużyna spotyka się w Królewskim Zagajniku lasu Athel Loren. Tam dowiaduje się, że przepowiednia Asoniefii nie pochodzi od leśnych elfów (Asrai), lecz wysokich (Asur), a Profetki (Naieth, zwanej w Bretonii Czarodziejką) akurat nie ma, gdyż wizytuje bretońskie zamki. Jako poselstwo, dostają jednak gościnę (z której mag, halfling i podżegacz korzystają już od paru tygodni). Towarzyszący części drużyny elf tymczasem oddalił się zestroić z lasem po wyjeździe. I skoro jako poselstwo tu przybyli, to elfi lord sugeruje / proponuje im misje dyplomatyczne: jedną związaną z ludzkimi rabusiami grobów, a drugą - z możliwym powrotem krasnoludów do kopalni na skraju lasu.

Jaki jest czas? Ostatnie dni jesieni, około 10 Kaldzeit

Wyjątkowo poniżej od razu jest sekcja "Praktyka", bo nic nie zdołałem przed sesją zapisać.

Spotkanie
Po garści przygód drużyna znów się zjednoczyła, w Królewskim Zagajniku Athel Loren, gdzieś pod koniec jesieni 2526 roku KI (1549 kalendarza bretońskiego). Opowiedzieli swe historie i wręczyli sobie wzajemnie prezenty: Kislevitka dała czarodziejowi kapelusz, wozak ciuchy podżegaczowi i ???. I było wiele radości. Elf w tym czasie (i reszty przygody) oddalił się w głąb lasu osiągnąć wewnętrzną harmonię.

Rabusie grobów
Drużyna została wezwana do elfiego lorda, który wziął posła Heinza na bok, by przekazać mu, że w okolicy ludzcy rabusie grobów grasują i zbliżają się do elfich grobów. Gdy tylko je naruszą, będzie rzeź, której nie przeżyje żaden z nich. Skoro są poselstwem, to niech unikną rozlewu krwi. Na uwagi czarodzieje, że "to pewnie miejscowi, a my jesteśmy z Imperium...", elf odrzekł krótko: "Asoniefia była elfem wysokim, a wy w sprawie jej przepowiedni przyszliście do nas, elfów leśnych. Skoro dla was elf to elf, to dla nas człowiek to człowiek".

Ruszyli więc całą drużyną. Wyjechali z lasu w Quenelles, przejechali rzekę i ruszyli wypatrywać rabusiów. Gdy ich ujrzeli, wozak zajechał do nich i zagadał wesoło po tileańsku, zdaje się, że z butelkę wina w ręku. Okazało się, że to ósemka tileańskich najemników. Prace zostały przerwane, zaczęła się impreza. Gdy zaczęło się ściemniać, wozak wziął sierżanta na bok, usiadł z nim na kurhanie i zaczął mu opowiadać straszne - w tym doświadczone niedawno osobiście - historie o tych grobach. Przechodzący czarodziej rzucił czar "Odgłosy" na kurhan. Dowódca oddziału kazał prędko pobiec jednemu i przekazać tą wieść pozostałym oddziałom i sam zaczął doszukiwać się w byciu tu skierowanym markiza Marqilles. Zaczął snuć plany, by się mu odpłacić, ale wozakowi udało się go uspokoić i zaproponować mu prace dla Księcia Quenelles, który wciąż tłucze orki na północ stąd.

I wtedy usłyszeli wezwanie na ratunek od innego oddziału. Rzecz jasna chodzący trup, rzecz jasna opętał najemników, którzy stali za blisko i oni zaczęli walczyć ze swoimi nieprzemienionymi towarzyszami. Gdy podpita drużyna dotarła, wraz z resztą oddziałów obezwładnili zaklętych, zabijając zdaje się tylko trzech z tej ósemki (z czego jednego zabił czarodziej). Wtedy drużyna weszła do kurhanu - bez halflinga, który jest najinteligentniejszym członkiem drużyny - by tam nadziać się na pułapkę (idący przodem wozak i nowicjuszka Myrmydii jej nie uruchomili, wpadł w nią idących za ich plecami mag). Wtedy z korytarza przed nimi ruszyły dwie humanoidalne postacie. Wozak strzelił z garłacza, po czym kurhan wypełnił się dymem. Gdy reszta drużyny usiłowała pomóc czarodziejowi wyjść, wyłoniły się z dymu tuż obok. Parę ciosów i czarów później (czy też granat później?) przestały istnieć (jednego, jak pamiętam, udało się wozakowi wrzucić do pułapki i nie mógł się z niej wydostać), a ludzie zostali od-opętani.

A na pożegnanie podżegacz rzekł był udającym się na północ tileańskim najemnikom, że "koleżankę tutaj" ścigają Kislevici, którzy chcą ją wywieźć do Kislevu wbrew jej woli. Więc gdyby ich spotkali, to mogli by ich nieco oklepać...

Krasnoludzka kopalnia
Po wykonaniu pierwszej misji wrócili do lasu, a tam ten sam elfi lord tym razem miał prośbę taką, że coś się zagnieździło w starej krasnoludzkiej kopalni (ktoś wycina drzewa, zwierzyna jest zabijana, etc.). Elfy są przekonane, że to krasnoludy złamały starożytny rozejm i znów weszły na ziemię elfów. Więc by chciały, by negocjacje pokojowe przeprowadziła niezależne poselstwo, któremu może uda się wyperswadować to krasnoludom.

(W praktyce elfy wiedzą, że jeśli to krasnoludy, to każdy elf, który pójdzie to sprawdzić, zginie. Więc po pierwsze, nie wysyłają elfów. Po drugie, zdanie "Z największych smutkiem muszę donieść, że Imperialne poselstwo zostało wymordowane przez krasnoludy, kiedy podjęło się próby rozejmu po złamaniu przez krasnoludy starożytnego paktu...", może nastroić Imperium przeciw krasnoludom, a to zawsze jest plus, i umywa wszelką odpowiedzialność elfów za to. Wiedząc, że krasnoludy tym chętniej zaatakują, ich więcej elfich rzeczy ujrzą u poselstwa - obdarował na jej prośbę Kislevitkę kołczanem pełnym elfich strzał (30).

Ruszyli więc. Po dotarciu halfling uczonym okiem zauważa, że tak to drzew nie tną krasnoludy, tylko raczej gobliny. Wiedząc to, ruszyli do kopalni. Tam, po zbadaniu paru pomieszczeń, wpierw trafili na gromadę goblinów, a gdy zaatakowali ich, z tunelu wyłonił się pająk wielkości wozu. Przepięknie udany strzał Magicznym Żądełkiem mocno go ranił, a duży granat woźnicy postawiony w tunelu, którym nadciągał pająk, dokonał dzieła zniszczenia. By przypieczętować zwycięstwo, zawalili tunel kolejną beczką prochu.