A73. Condotta III: ochrona Zeno

Wprowadzenie
Po nocy picia i bicia w "Czarnym Dziku" zwadźca ma dużo spraw do załatwienia na mieście, by potem odwiedzić patrona i dostać condottę.

Poranna szwendaczka
Po śniadaniu u donny Estelli (trzeba było odwdzięczyć się za otrzymaną informację o wynajmie na noc pełni tej samej wieży Dodadio przez młodego Socrate Di Ferrato, któremu towarzyszył ten sam, ubrany orientalnie tileański młody bogacz, blondyn z wąsikiem - ten sam, który miesiąc temu towarzyszył Nestorowi Sciaglione), zwadźca poszedł pod więzienie spotkać się z Lauro Espasito, by dowiedział się, kto wykupił jego niedoszłego zamachowca z więzienia.

Potem w te pędy ruszył do dzielnicy biedoty łącząc kropki: on uczestniczył w ataku na statek Cornuttich, usłyszał plotkę, że Cornutti całe oclone wino ze statku wycofali do magazynów - i wie, że biedacy dostali 80 beczek wina od rodu Cornuttich. Gomdolą wybrał trasę widokową: obok Wieży Dodadio, gdzie ujrzał niezły stan wieży i dwójkę strażników miejskich oraz przyjrzał się okolicom Wieży.

W Zaułku Nędzników spodziewał się ujrzeć zabitych - ale niemal wszyscy byli tylko w trupa urżnięci. Posłuchał plotek, spotkał starą babkę Muzetti, która opowiadała o dżinie, o latającym wampirze, o gigantycznych rybach, co ("za Borgio") ludzi zjadały.

Wybywając stamtąd spotkał Heinza, przekazał mu wieści o wynajmie wieży i umówili się na wspólną akcję.

Potem gondolą ruszył w stronę centrum i do patrone.

W domu patrone
Przekazał znane sobie informacje o winie i beczkach, usłyszał, że wino nie było zatrute, lecz jedynie spreparowano dowody za tym, że było. Dowiedział się, że poszukiwana przez niego osoba szepcząca do kuca podczas Wyścigów to Tea Feccia, kapłanka Ranalda. Przekazał, by nie majstrować przy kolejnych wyścigach, bo trwa śledztwo w sprawie machlojek.

Dostał propozycję stałej, trzymiesięcznej condotty - pół złotej korony za dzień, i wstępnie przyjął. Po czym dostał zlecenie na dziś: ochraniać Zeno na zakupach (bo się może zdarzyć wyzwanie na pojedynek, etc. etc.). Udał się więc po sprzęt na hipodrom - gdzie ujrzał jednego z nowych strażników - tego, którego widział w noc przed wyścigami. Uzbrojony ruszył do szkoły szermierczej, gdzie popatrzył na trenujących, pogadał z szermierzem, po czym gdy Zeno skończył trening, wyszli na zakupy, w dość nieprzyjemną pogodę (nieco powyżej zera i intensywna mżawka, przechodząca później w deszcz).

Condotta
Zeno poopowiadał mu, że szuka prezentu dla miłej jego sercu dziewczynie imienie Tullia, który zamierza jej wręczyć na balu u contessy. W pewnym momencie słyszą krzyki - i podbiegłszy bliżej ujrzeli jak ludzie "Czerwoni" przybijają tu i ówdzie jakieś ulotki i wyciągają "Brązowego" kupca przed sklep. Eccardo zaczął rozmowę, którą zbir kontynuował z ręką na głowicy miecza - aż dowiedział się, że Zeno to Fulvini i cofnął rękę, by rzucić wyzwanie na pojedynek - i w tym momencie dostał cios pięścią w nos od Eccardo, a chwilę później drugi. Zalał się krwią - a wkoło zaczęła się walka. Eccardo dostał mocniejszy cios w korpus (5 ran) i słabszy w prawą rękę (1 rana), ale jego ciosy powaliły drugiego z przeciwników. Trzeci, walczący z Zeno, postanowił uciec.

Po chwili odgłosy walki przywołały strażników, którzy usłyszawszy, że zbiry napastowały kupca, zabrali ich do aresztu. Uwagę Zeno zwróciły jednak rozwieszane ulotki - wynikało z nich, że ród Bassoneri podniósł 6-krotnie (z 10 szylingów na 3 złote korony) cenę beczki czystej wody. Czym prędzej ruszyli z tą wieścią do patrone, Uberto Fulvini, który kazał swemu medykowi wyleczyć rannego zwadźcę (udało się uleczyć 3 z 6 ran).

Ów szybko ocenił wyższą wartość beczek i wysłał Eckhardta, by przekazał, że za beczkę płaci "kufel wina lub 5 kufli piwa". Zwadźca tam pognał, pogadał z Duccio, ów z Verone, szefem tamtejszych opryszków - i ogarnęli 41 zdatnych do użycia beczek. Z tą wieścią Eckhardt wrócił do patrone, zostawiając a konto 1 złotą koronę. Niewiele później wrócił barką wraz z paroma marynarzami i dwoma zwadźcami, Sergio i Juliusem. Na miejscu stała już zacumowana inna barka - a w środku 4 zwadźców rodu Cornutti walczyło z piątką nędzarzy uzbrojonych w noże (jeden z obrońców już leżał martwy, drugi zginął chwilę potem).

Zaczęła się walka w której Eccardo wpierw zaszarżował na przeciwnika, trafiając go w lewą, trzymającą lewak rękę - a w kolejnej rundzie znów trafił w tę samą rękę, ucinając ją tak, że lewak poleciał w jednego z pozostałych przeciwników, sam otrzymując przy tym kilka ran. W tym czasie jego kompani pokonali drugiego z przeciwników. Dwaj pozostali, czując przewagę przeciwnika, wpierw próbowali się przedrzeć przez Eccardo, a gdy ów powstrzymał ich napór - poddali się. Eccardo zostawił ich nędzarzom - a Verone do Padula zdjął im płaszcze, pasy, sakiewki i buty - i puścił wolno.

Wrócili z beczkami do przystani Fulvinich, stamtąd gondolami do patrone, który wynagrodził zwadźcę 2 złotymi koronami i powiedział, że za parę dni będzie wypływać barka i potrzeba będzie jej ochrony.

Szwendanie po mieście II
Eccardo ruszył do Kleinmoot się wyleczyć, ale w gabinecie Pepe urzędował Robwit, który całkiem dobrze go pozszywał (odzyskał 6 Żywotności). Poszedł spytać, co u Pepe, a gdy od Gili się dowiedział, że z nim kiepsko i krzyczał po nocy - postanowił udać się na Rynek Saraceński, by kupić mu amulet przeciw "dżinnom z młotami". Co mu się, za 4 złote korony, udało.

Potem, zdaje się, poszedł do siebie, by następnego dnia rano ruszyć do szermierza i patrone.