A46B. Via Bretonnica

Wprowadzenie
A46A. Wieża Wiecznego Drewna

A46C. Od Parravon do Quenelles

Po rozdzieleniu się drużyny przy wejściu do lasu elfów Athel Loren, Kislevitka, wozak i Bianka, czyli firma "Eckhardex, Transport / Sspedycja, Naprawa Drabin" wychodzi w okolicy Wieży Wiecznego Drewna i spotyka czekającego na nich elfa - Tancerza Wojny.

Niech zanim go spotkają, zobaczą w lesie płaczącą małą dziewczynkę. Gdy do niej podbiegną, zamieni się w bohową formę driady i zaatakuje ludzi. ["DoF", str. 97, "Bestiariusz", str. ...]

Tajemnica Wieży Wiecznego Drewna
W czasie nowiu zaginął tu elf. Co go zabiło / zjadło ?

Czy to coś jest w Wieży? Czy z rzeki wychodzi?

To coś jest dzikim kotem z Shadowwalkiem, ale żyje tylko w księżycowym cieniu tej Wieży.

W lesie
Czy coś jeszcze?

Czy idą przez Arwylon, Polany Księżycowej Wiosny, czy drugą stroną rzeki Grismerie, czyli przez Tirsyth, Jesionowy Dwór?

Arwylon: dużo magii, drzewa iglaste, nie widać jeszcze oznak jesieni

Tirsyth: magia fioletowa, śmierci, słabsza. Jesień widać wyraźnie: liście są żółte lub czerwone.

Barriera
Jak mają przejść? Czy się chwycić? Czy w ogóle po prostu, bo jest z nimi elf?

Wzgórza Zmarłych / Wrzosowiska

Nocne zmaganie z nieumarłymi. Może dzienne z łupieżcami grobów?

Wieś Cler
patrz: A45

Tyle, że nie kupiec z "Koguta i Kociołka", bo już był, a może z "Błękitnokrwistych", czyli bastard szlachetki, bo wie, że cuda elfów najlepiej szlachcie sprzedać.

Parravon
O rany.

Wiem, nasłać człowieka na Mucję! Niech rozpozna w tłumie jednego z ludzi swego ojca. Czy znowu samego Borysa? Jeśli nawet, to nie od razu - niech ów sprawdzi, gdzie się zatrzymali i pobiegnie o tym Borysowi (na zamek)zaraportować. A Borys siedzi, jako szlachcic, na zamku księcia jako gość. Na samego Księcia jest za niski stopniem, ale spędza wesoło czas z pomniejszymi szlachcicami

Poza tym, ogrody, wysokie wieże, pegazy, kamienne miasto, krasnoludy [cena kilofa: zwykle 25ss, czyli 1zk5ss; tu pójdą po tyle samo, ale da się stargować do 1zk10ss; "Poza tym, panie, żeś pan płacił koronami, a teraz dostajesz pan ecu! Toż to ze ćwierć więcej jest warte!".

Drukarnie, ulotki, książki. (Czy spotkają jednego z pomocników Horsta? Raczej nie, żaden z nich ich zbytnio nie widział, za to...)

Wóz bojowy zostanie natychmiast rozpoznany. Wszyscy będą ich wytykać palcami i szeptać "Most wysadzili!"). Będą tacy, co będą im chcieli za to kosę pod żebra wsadzić.

Emilion
Wieś. 192 chaty.

Czy coś?

Plotki jakieś? Że nowy Książę Quenelles wciąż nowe podatki nakłada "na wojnę z orkami" i z Masywu ich przepędza. ("A dokąd? No do lasu przecie...")

Side quest: Leserve
co tam?

Chambonnay
co tam?

Mercaux Descloux
Uzdrowisko. Gorące źródła lecznicze, duży zespół klasztorny Shallyi pod wezwaniem św. Klary. Potężne fortyfikacje miejskie.

Granica Parravon - Quenelles
Myto. Elfa wpuszczają gratis.

Montlac
Balia. A w nocy atak mutantów

Orki i rycerze
Uciekające od strony

Książę Hincmar Quenelles (wcześniejszy: the cruel Earl Hincmar from Massif Orcal; jego kontrkandydatem był the young Lord Therevault).

Raczej blisko granicy, skoro przegania je z Masywu, który się potem znacznie od drogi oddala. Może dalej, już za Montlac, między Drzewem Niedoli a Dworem Anaereth.

Przeganiają je tylko do drogi, gdy widzą, że niedobitki orków w popłochu biegną w stronę Athel Loren (i znajdującej się tam domeny Anmyr, Usychające Dominium, które i bez tego ma dużo swoich problemów

Ilu rycerzy? Pół setki (niech mają szansę). Plus drugie tyle konnych kuszników, pomocników rycerzy.

Quenelles
...

W lesie
Część drużyny - Kislevitka i wozak - znalazłszy się po drugiej stronie Barriery ruszyli w stronę widzianej wcześniej Wieży. Po drodze ujrzeli na poboczu małą, płaczącą dziewczynkę. Zaczęli się jej przyglądać ostrożnie i ją nawoływać. Gdy nie odpowiadała, oboje zjedli po owocu Aiolym, by ujrzeć wiatry magii. Wpierw widok przysłoniła im magia samego lasu, ale gdy ostrożnie zaczęli się do niej zbliżać, ujrzeli Wiatry Magii (głównie zielony) wyraźnie silniej od niej bijące. Odwrócili się na pięcie i pojechali dalej.

Chwilę(?) później ujrzeli ciała goblinów, zmasakrowanych dzień(?) wcześniej przez elfy. Wozak kazał Biance pozbierać wszystkie fanty: gobliński łuk i parę kiepskiej jakości broni jednoręcznych.

Wieża
Dojechali przed zmierzchem, ujrzeli Wieżę i wartującego w okolicy elfa. Ów wziął ich do swego szefa, gdzie usłyszał, że ma ich odeskortować przez Bretonnię do Polan Łąkowych. Postanowili przespać się pod Wieżą i ruszyć o świcie. Zaczęli pić przy ognisku, elf poczęstował ludzi elfim winem.

W nocy zauważyli dziwne zachowanie Furii, konia Kislevitki - wyraźnie uciekał przed księżycowym cieniem Wieży. Gdy Kislevitka poszła to sprawdzić, w cieniu napadł na nią dziki kotowaty z umiejętnością "Shadowwalk", "Spaceru Cienia" - potrafił się "fazować" na życzenie i być absolutnie niewidoczny dla osób spoza cienia. Naskoczył na Kislevitkę, przewrócił ją i próbował się w nią wgryźć, ale nadział się na kolczugę. Kislevitka leżąc na ziemi wyciągnęła nóż i wbiła go w drapieżnika po samą rękojeść. Ów zaatakował raz jeszcze - mierząc tym razem w nieosłoniętą twarz - chybił i "rozpłynął się w cieniu".

Kislevitka wyczołgała się z cienia, wzięła łyk okowitki na otuchę (co dawało już wystarczająco dużo dawek alkoholu, by się upiła; co, przy elfim winie, mogło zakończyć się mutacją, ale się szczęśliwie nie zakończyło) i zasnęła natychmiast.

Godzinę czy dwie później cień dotarł do wozu, gdzie wiedziony instynktem natychmiast obudził się wozak. Czym prędzej wyciągnął dziecko z wozu i poszedł z nią do ogniska, gdzie spędził resztę nocy.

Wyjście z lasu
Obyło się bez większych przygód. Nim ruszyli, elf dostał na drogę sakiewkę z pieniędzmi: około 10 ecu, 10 denarów i 10 pensów.

Barriera i rabusie grobów
Gdy podeszli do Barriery ujrzeli kilka osób kopiących coś w pagórku po drugiej stronie. Kopacze i ich ochrona zamarli widząc elfa, ale ów przeprowadził ludzi przez Strażników i nie miał złych zamiarów, bo to już nie był teren elfów. Chciał tylko zobaczyć co kopią i po co tak nieudolnie. Reszta drużyny wyjaśniła mu ideę "rabusiów grobów".

Po drugiej stronie Barriery teren był pagórkowaty, więc nie zdołali go opuścić przed zmierzchem. Gdy nocowali, w środku nocy zaczęli nadchodzić kopacze, zachowując się nienaturalnie: dochodzili do krawędzi światła z ogniska i tam stawali, trzy pary z trzech stron. W jednej chwili wszystkie trzy pary ruszyły do ataku. Atak udało się odeprzeć dwoma wystrzałami z garłacza i kilkoma strzałami z łuku.