Brionne

Miasto, stolica bretońskiego Księstwa o tej samej nazwie.

"Brionne is often called the Jewel of Bretonnia . . . by Brionnians. It genuinely is a remarkably beautiful city, set on a peninsula linked to the mainland by a narrow neck. The peninsula forms a hill, and the city winds up the side, built with the local white stone or, for peasant buildings, white plaster. The sand of the bay is extremely good for making glass, so virtually every window in the city is glazed, and they sparkle in the sunlight. Castle Brionne is at the centre of the city and the peak of the island. It is what other Brionnian castles want to be: the perfect merging of fanciful form and flawless functionality. The many small turrets might appear to be haphazard, but they provide excellent fields of fire. Similarly, the tall, slender towers hold watchposts that can be defended by one man against an army and command much of the area around. The many courtyard gardens can be sealed and turned into killing rooms to dispose of invaders.

The Hall of Minstrels in Brionne is the most important centre for those entertainers in the world. It stands on a small prominence in the southern quarter of the city, and is surrounded by a garden. The building itself is circular, built of white stone, and home to an auditorium with flawless acoustics. Minstrels can be found performing there at any time of the day or night." ["Knight of the Grail", p 62]

https://warhammerfantasy.fandom.com/wiki/Castle_Brionne

https://warhammerfantasy.fandom.com/wiki/Brionne

"Brionne: Bretonnian city at the mouth of the River Brienne. It lies on the north bank, the south being marshy and unihabited. Called the City of Thieves, this place is a den of corruption from the Governor down. Pirates and smugglers regard Brionne as a safe-haven and many operate from its docks. Pop. 11,000." 

"Three [Veronian] missionaries were recently executed in Brionne, where they were accused of working as anarchists and dangerous dissidents. Their executors were not the local nobility but the peasants themselves, who did not want the rabble-rousing priests to bring any unwanted attention from the nobility." ["Tome of Salvation", p. 73]

"The dukedom of Brionne is situated on the south-western coast of Bretonnia. It is bordered by its fellow provinces of Aquitaine, Quenelles and Carcassonne and by the foreign realm of Estalia. Its current Duke is the burly and ferocious Theodoric." 

"The political centre of the province is the port and town of Brionne which was built upon the ruins of a High Elf settlement. The Duc of Brionne is tasked with the protection of the coastline and of the Estalian border. Therefore, besides fielding an adequate host of knights he also maintains a fleet of warships." 

"The Governor and leading merchants of the city of Brionne are known to make handsome profits by laundering the goods stolen by wrecking and piracy and it's an open secret in the city that some of Marienburg's merchant houses are active, if clandestine, partner. Slavery is also said to be flourishing secretly in the the Thieves City. "

"The port of Brionne is built on top of and among the ruins of Elven towers. Its battlements stand on top of Duc de Brionne who serves the King by guarding the frontier with Estalia and watching the western shores for raiders. To do this not only does he rely on his Barons holding frontier domains between the great river Brienne and the Mountains, but also on a fleet of warships. Like other ports, Brionne has a poor quarter around the quays which is vulnerable to outbreaks of plague. It is settlements such as these which are most at risk from Skaven infiltration or seaborne raids from Settra's fleets." 

"Isabeau spends much of her time in the clubs, taverns and coffee shops of Brionne’s famous Rue de L’Orfavrerieo." , p. 133

"Brionne is known as the City of Thieves, where lawlessness rules the day. Over half of the eleven thousand inhabitants earn their livelihood from crime and the remaining are supported by crime to some decree. Corruption extends even to the governor and the local militia, who take the cut and turn a blind eye to smugglers and pirates. As long as there is no open conflict, Brionne serves as a safe haven for all types of criminals." 

"Wprawdzie nie lubił morza, jednak nie przeszkadzało mu to całkiem nieźle urządzić się w mieście, które jak świat długi i szeroki zwane było Brionne - Miasto Złodziei. Tu rządziło prawo siły i pieniądza. Na nabrzeżach pirackie fregaty stawały obok dostojnych, kupieckich kliprów, a po ulicach prawie zawsze, z wyjątkiem kilku ponurych miesięcy zimy i jesieni, przewalał się obdarty, różnokolorowy tłum. Piraci i bogacze. Złodzieje i kupcy. Zabójcy i żołnierze straży. Dziwki. I marynarze. Tych było najwięcej, bo Brionne stanowiło też jeden z najważniejszych portów Bretonii. Wszystko było tu możliwe. Wszystko mogło się zdarzyć. Ktoś, kto zapuścił się w cuchnące ściekami ulice Starych Doków, mógł obudzić się następnego dnia z poderżniętym gardłem lub głową w rynsztoku. Brionne nie znało litości. Rządziło się gwałtem, przemocą i grabieżą, o czym wiedział i co tolerował sam bretoński Gubernator. A spośród zabójców, piratów i sutenerów tego cuchnącego odorem ludzkich ciał miasta najbardziej wyróżniali się ci, których nazywano szczurami Brionne - brionerzy. Niejeden z marynarzy, którzy nierozważnie usnęli w gospodzie Eckharda nad szklanicą grogu budzi! się następnego dnia na cuchnącym pokładzie jednej z małych, brudnych, wolnych kryp, zwanych żaglowcami śmierci. Zycie na nich było istnym piekłem. Zdarzało się, że trupy marynarzy wrzucano do morza co kilka dni, a za służbę zbierało się ciosy pałki i smagnięcia batem. Majtkowie unikali tych statków jak ognia, ale nie zawsze było to możliwe. Zwłaszcza w Brionne, gdzie liczył się tylko zysk i przemoc." [opowiadanie - to z podwodnymi schodami - z "Magii i Miecz" 7/94]

"- Jakże by nie! Płynęlim pięć dni temu na starym „Fokerze"

z Wiłlemem. Było późno. Kiepska pogoda. Coś szło nam na spotkanie. Wielka, czarna krypa, bryg, jak wrak. Wyglądał jakby miał ze sto lat. Cały w wodorostach, klnę się na Mannana! Omal się nie zderzyliśmy. Podpłynął tak blisko, że widzieliśmy wszystko, co było na pokładzie. Szyper spietrał - my też, a tamten nagle zanurzył się w wodę i zniknął.

- Na wszystkich bogów, to prawda?!

- Jako żywo. Przy Wichrowym Ostrowie.

Zapadła cisza.

- Przy Wichrowym Ostrowie zawsze działy się dziwne rzeczy -

mruknął inny. -To upiory. Stary Zengi gadał, że nie raz widać jak zapalają się tam światła.

- Ja słyszałem, że bryg Riesego przybija do ostrowu w Geheimnisnacht.

- Przecież zatonął w pobliżu tej skały ze trzydzieści lat temu.

Eckhard zamarł. Czyżby tamci mówili o Wichrowym Ostrowie,niewielkiej, skalistej wysepce na zachód od Brionne. Od wieków sterczała w pobliżu wyjścia z portu. Od biedy można było dostać  się na nią nawet łodzią. Wichrowy Ostrów... To mógł sprawdzić. Sam słyszał o nim jako o ponurym miejscu. Wytężył słuch, starając się pochwycić dalszy ciąg rozmowy. " [opowiadanie - to z podwodnymi schodami - z "Magii i Miecz" 7/94]

"Wyszli na ulicę. W wąskim, błotnistym zaułku przewalał się tuman mgieł. Było zimno. Skądś, zda się z mrocznych głębin morza, nadciągał lodowaty chłód, przenikający każdą cząstkę ciała niby zimno grobowej krypty." [opowiadanie - to z podwodnymi schodami - z "Magii i Miecz" 7/94]

"Bank Dingrima i Gedoniusa. Filie „D&G” znajdują się w Marienburgu, Remas, Miragliano, Bilbali, Magrittcie, Erengradzie, Brionne, L’Anguille i Barak Varze." 

Skąd jakiekolwiek dane o smukłej elfiej wieży w Brionne? Ta słynna, Ażurowa Wieża, jest w Akwitanii ["Knights of the Grail", p.49, "Rycerze Graala", str. 64]