Wspaniała Rewolucja Ludowa (Zreformowana)

Słowem wstępu
Wszystkie poniższe informacje pochodzą z podręcznika "Shades of Empire" [dysk]. W oryginale zwą się "The glorious Revolution of People (Reformed)" i jest o nich na stronach 41-54. Wszelkie tłumaczenia poniżej są własne i robione w locie.

Historia
Dziesięć lat temu kislevicki książę Władymir Michaił Kloszowski poprowadził rewolucję ulicami Altdorfu. Przegrał, udał się na wygnanie i po dekadzie wrócił. Uzbrojony w wiedzę, że nie potrzeba mu walczącej armii, tylko poparcia ludu. Zaczął wydawać "Ogon Gryfona", pisemko nabijające się z władzy, które ostatnio zyskało rozgłos. Jest popularne, scenki z niego są odgrywane przez uliczne teatry, ale też jego wydawca i redaktorzy są poszukiwani, a aktorów te sceny odgrywających wsadza się do więzienia.

Ponad dekadę temu oburzony podziałami klasowymi w Imperium książę Władymir Michaił Kloszowski zaczął podróżować po Imperium. Z podróży wysyłał swym akademickim znajomym swe wiersze. Ci zdecydowali się je wydać, a wiersze zyskały popularność. Kloszowski po powrocie witany był jak bohater: jego wiersze stały się podwaliną rewolucji, a on miał być jej czempionem.

Wraz z nim byli i inni: Ulli von Tasseninck i Profesor Brustellin uczyli swych studentów o okrucieństwach szlachty. Kislevita Jewgienij Jefimowicz wykrzykiwał swe prawdy do zdarcia głosu na ulicach, a lud słuchał.

Gdy zaczęła się seria morderstw, Kloszowski napisał wiersz "Popioły Wstydu", w którym implikował to, co wszyscy i tak wiedzieli: że to szlachcic mordował dla sportu. Dwa dni później Jefimowicz wydrukował wiersz - i rewolucja się zaczęła i Altdorf zapłonął.

Rewolucja szybko przerodziła się w zwykłe zamieszki, a te zostały stłumione, zwłaszcza gdy ujawniono, że Jefimowicz to mutant pełen złych mocy. Prof. Brustellin został zamordowany, Tasseninck ścięty, a Kloszowski zbiegł do Tilei. Tam dużo czytał i poznał Zakom Myrmydii, pod którego działania był dużym wpływem i od którego postanowił przejąć metodę edukowania ludzi. A ze swej pracy wiedział, że uczyć ludzi bez ich wiedzy najlepiej przez komedie i tragedie.

Więc wrócił do Imperium z misją, by stworzyć wolną cotygodniową prasę. Z niedobitków starych znajomych, fortuny zarobionej w Estalii, krasnoludzkiego drukarza i wynajętej piwnicy blisko doków, stworzył "Ogon Gryfona".

Przez pierwsze 8 miesięcy Ogon powoli zyskiwał popularność, ale niewielką. Aż opublikowano z nim krótką sztukę o Głównym Dowódcy Imperium i samym Imperatorze dyskutującym o tym, jak użyteczna dla nich była śmierć młogeo wojownika Valtena, możliwego awatara Sigmara, podczas Oblężenia Middenheim. Po paru dniach ktoś wystawił to jako sztukę - i zrobiło się głośno. Grać to zaczęli między sztukami wszyscy i wszyscy czekali na nowe sztuki - w międzyczasie odgrzebując stare. Po miesiącu o Ogonie Gryfona mówili w mieście wszyscy, a Kloszowski - piszący pod pseudonimem "The Tail Puller" - stał się sławny.

Zaczęły się aresztowania, ale zwiększyły tylko popularność. Dbający o bezpieczeństwo Kloszowski nie zwiększył częstotliwości, lecz pozwolił powstać podobnym pismom i teraz, poza oryginałem, wychodzą też "Ogon Uniwersytetu" i "Ogon Bogów". Mają niezależną redakcję, miejsce druku i metody dystrybucji. A Kloszowski wysyła swych uczniów do Middenheim, Talabheim i Nuln, by powtórzyli ten manewr.

Dodatkowo Kloszowski wydaje "Wzniosły Szept", gazetkę dla mocno zaangażowanych z różnych grup, gdzie pisuje gorliwe diatryby, by się nie poddawać.

Choć nie ma praw przeciwko publikowaniu, strażnicy mogą aresztować wydawcę czy grającego sztukę aktora i mogą przeszukując lokal dokonać zniszczeń. A szlachta może wynająć zbirów czy zabójców. Teogonista uznał gazetki za "zagrożenie dla kultu Sigmara". A gdy dwóch lub trzech sprzedawców zostanie pobitych, może trwać i miesiąc znalezienie kolejnych odważnych.

WRL jest kapitalistyczna, więc jest parcie na samo-utrzymywanie się gazetech (chwilowo schodzi na to fortuna Kloszowskiego)

Cele WRL
Chce nauczyć lud, że sam koncept monarchii i szlachty jest zły i skażony i prowadzi jedynie do opresji (walki klas). Chce pokazał ludowi, że szlachta to też ludzie, wywindowani przypadkiem a nie wolą Bogów. A skoro to ludzie dali władzę baronom, książętom i Imperatorowi, to ludzie mogą ją im odebrać. Tego chce nauczyć ludzi Kloszowszki, bo wtedy rewolucja będzie wygrana: czy to gwałtową redystrybucją, czy też powolnym umieraniem idei szlachty, to już nie ma znaczenia.

Chce obalić szlachtę i ich popleczników. Po rewolucji, władzę powinni sprawować "uznani przez lud za najbardziej do tego się nadających", choć nie ma szczegółów jak i kogo ma to dotyczyć.

Skupiają się na rosnącej klasie średniej wielkich miast. a zamiast nawoływać do walki - podminowują szacunek do władzy i kleru. Chcą rozdziału religii od państwa, po części jako karę za dotychczasowe podlizywanie się szlachcie przez hierarchów Sigmara.

Chce osiągnąć równość ludzi przez pełen kapitalizm: najbogatszy będzie ten, który będzie miał innym najwięcej do zaoferowania.

Struktura
Każda gazetka to osobna grupa. Kontakt między grupami tylko przez "Wzniosły Szept". Niektórzy nie widzieli Kloszowskiego na oczy i tylko nieliczni wiedzą, że to on stoi za tym wszystkim.

Redaktorzy mają wolność, póki zgadzają się co do głównych celów i zatrudniają utalentowanych ludzi.

Wszyscy zaangażowani w gazetę muszą umieć czytać i pisać, więc jest to raczej "klasa średnia" niż pospólstwo. Są też szlachcice, czasem z przekonania, czasem dla ryzyka. Głównie jednak synowie kupców i rzemieślników oraz studenciaki.

Praktycznie wyłącznie ludzie,i na ludziach się skupia, bo w Imperium szlachta to ludzie. Kloszowski wie, że zdarzają się międzyrasowe pogromy, ale uważa to za pokłosie rządów szlachty.

Zaczyna się symbioza ze światkiem przestępczym.

Symbole i znaki
stylizowane oko z płomieniem dookoła i nad nim (wzięte ze starego znaku Shallyi, którym było oko roniące łzę). Zaangażowani w organizację mają taki tatuaż na piersi.

oryginalnie znakiem był gryfona od strony zadniej z podniesionym ogonem nad kupą, na którym siedziała bogata postać, "nieco przypominająca Ceasarza", a obok stało dwóch chłopów z łopatami, którzy musieli to posprzątać - ale było zbyt trudne do druku, więc drukarze ograniczyli to do cętkowanego rozdwojonego ogona gryfona.

Znakami kodowymi były wersy ze sztuk i wierszy Kloszowskiego

W gazetach wszyscy piszą pod pseudomimem.

książę Władymir Michaił Kloszowski - założyciel
Autentyczny książę kislevicki - jego matka to Księżna - Wdowa Inkodeyny, niewielkiej twierdzy nieopodal stolicy Kislevu. Wysłała jedynego syna z dala od wrogów rodziny do Imperium. Tam ów zorientował się, że Imperium to nie jest kraj szansy dla wszystkich, lecz są głębokie podziały, a biedni umierają na ulicach. Zgorszony rzucił studia i zaczął podróżować po Imperium. Pisane w podróży wiersze wysłał kolegom z uczelni.

Po porażce rewolucii zbiegł do Tilei, gdzie jego poezji skierowała się w stronę sztuki uwodzenia, "by odegnać poczucie żałości i smutku". Będąc tam, czytał dużo w bibliotekach i poznał - i docenił - Zakon Myrmydii. Przejął od nich metodę, by ludzi edukować.

Ateista.

Pisząc do "Ogona Gryfona" podpisuje się zwykle jako "Tail Puller", a czasem jako Stary Poeta albo syn Urlike (Urlike był "czempionem" rewolucji sprzed dekady.