A38. "Cacuszko"

Wstęp
Przygoda z "Almanach Mistrza Gry", która zaczyna się blisko miejsca, gdzie po poprzedniej przygodzie znajduje się drużyna.

Drużyna znajduje się we wsi Dohna, 1-2 dni drogi na zachód od miasteczka Gersdorf. "Cacuszko" zaczyna się formalnie w karczmie dzień drogi na południe od Gersdorf.

Drużyna po pokonaniu bazyliszka dnia 11 Pflugzeit zostaje 1-2 dni na biesiadzie urządzonej na ich część przez mieszkańców Dohny. Potem stąd ruszyć mogą niemal wyłącznie do Gersdorf, skąd powinni ruszyć na południe, w dół rzeki.

Dohna
Po pokonaniu "bestii" mieszkańcy urządzają wielką fiestę. Może by potrwała do Festagu, 14-tego? A może tylko 1-2 dni (bazyliszka zabili w Dzień Podatków, kolejny jest Dzień Królewski, potem Początek Tygodnia i Festag)? Tak czy owak, po świętowaniu drużyna wraca do Gersdorf.

Z przyczyn realizmu pasowałoby, by sąd w zajeździe odbył się w Dzień Poboru (16), Dzień Podatków (19) lub ew. Dzień Targowy (17), więc dobrze by było, by drużyna dojechała 14-ego (tylko wieczorem biesiada i rano wyjadą), 17-ego (fiesta trzydniowa zakończona Festagiem), ew. 15-ego, czyli cały jeden dzień fiestowania.

W czasie fiesty drużyna może posłuchać plotek i opowieści. Jedna kobieta powie uczniowi czarodzieja, że jej syn Wilhelm von Dohna jest magiem ognia. Usłyszą o hrabim (bo są źli na niego za brak pomocy), o Srilandczykach, o Cyganach... "Pokonali tego potwora, jak Księżna armię Chaosu pod Talabheim!"

Po drodze do miasteczka jest punkt noclegowy (budynek, ściany, kominek, drewno narąbane, brama, studnia, etc. - ale brak ludzi).

Gersdorf
Główna karczma "Pod Zielonym Cielcem", z zajazdem, stajnią i wozownią, przy rynku. W dzielnicy nad rzeką, przy przystani jest karczma "Ostatnia Wyspa" dla rybaków, flisaków itp. przewoźników wodnych. Też jest stajnia i wozownia (wszak to Stir, tu pływają spore barki). W mieście jest też speluna rzezimieszków - oznaczona znakami złodziei (szyldu brak).

- plotki o Stirlandczykach, o zielonoskórych pod Dohną, o ucieczce armii spod Talabheim, o ponownym ataku na Bechafen, może o tym, że armia potem ruszyła na południe w stronę krasnoludzkich twierdzy w Górach Krańca Świata.

- że Cyganie krowy kradną; a ponoć i dzieci, ale tylko ciemnowłose, by wyglądały na ich ("A potem, panie, rytuały i zaklęcia nad nimi odprawiają i te dzieciaki nie pamiętają kim są, i wracać do rodzin nie chcą..."). De facto, czasem uciekają do nich źle traktowane przez rodzinę dzieci, zwłaszcza chłopacy 12-14 lat. [wykorzystane przy poprzedniej wizycie]

- O hrabim Gottfriedzie von Liebig podejrzanie mało, bo ponoć jest strasznie podejrzliwy. Walczy z sąsiadami o graniczne ziemie (z hrabią Manfredem von Schirachem (Krugenheim) na wschód, m.in. o osadę rewolucjonistów, wraz z baronem von Radische (Hermsdorf) walczą z baronem Kurtem Brucknerem (Ossino) o jego ziemie, broni się przez zajazdami Stirlandczyków (z Marburga, gdzie żyje baron Immanuel Krebs, i Thalhiem / Kiel, gdzie ???. I Cyganie krowy nocami kradną. Podjazdowe wojny rybaków o kolejne koryta Stiru. W karczmie przy rynku też siedzi jego dwóch zauszników i luka. Trzeci w barze rybackim. W spelunie rzezimieszków nie ma.

A teraz hrabia wysłał jednego z sierżantów, pięciu konnych i dwudziestu piechurów - czyli równo połowę sił ("10b garnizonu /40c ochotników"). I bardzo uważa, bo jak zostanie zaatakowany, to może być kiepsko. Dlatego jest niechętny wysyłać teraz pozostałych na ratunek potrzebującym.

- co z siłami hrabiego? czy już wróciły? czy ktoś z wracających wie o udziale drużyny? Planowany powrót był między 10 a 12-tym Pflugzeit. Drużyna dojedzie najszybciej 12-ego, ale po biesiadzie pewnie koło 13-14-ego. Czyli wtedy, gdy żołnierze już dawno powinni wrócić z udanej akcji.

Spotkanie z oddziałem żołnierzy
Planowany powrót oddziału: między 10 a 12 Pflugzeit. Atak się jednak nie udał, nie było sygnału naprowadzającego, żołnierze błądzili trzy dni po lasach (7-9 Pflugzeit), zostali napadnięci, udało im się złapać jednego rewolucjonistę. 11-ego dotarli do Hundgesäß, 12-ego do Sabritz, 13-ego dojeżdżają do Gersdorfu: sierżant zabity, z pięciu konnych zostało dwóch (wiozą za sobą dwa luzaki), z 10 łuczników - zostało 7, z 10 ciężkozbrojnych - zostało 4. Ale prowadzą złapanego w lasach rewolucjonistę, ciężko pobitego, który odmawia współpracy i zdradzania tajemnic.

Co wiedzą o drużynie? Chwilowo nic. Jeżeli jednak rewolucjonista się złamie (test na SW każdego dnia? test Torturowania Oprawcy - 57%, gdy udany - test SW ofiary - 32%; albo zaawansowane zasady z "Win, Lose or Draw"), to się dowie hrabia, że na wozie przyjechał mag z uczniem (i woźnicą), łuczniczka i halfling, którzy pomogli rozwikłać zagadkę zatruć. Udany test Plotkowania z podwładnymi (55%) - nie częściej niż raz dziennie, a może w ogóle tylko jeden lub trzy - pozwoli hrabiemu się dowiedzieć, że oddział spotkał takich w karczmie w Hundgesäß i podać c.a. dokładnie rysopisy. Jeżeli hrabia nie roześle ludzi do Sabritz i do Gersdorfu, albo nie wyjdą mu testy, to będzie myślał, że ta ekipa stamtąd pojechała do Krugenheim, skąd pochodzi i pewnie była przez hrabiego von Schirach wysłana, by pokrzyżować mu plany.

Stir
Stir jest szeroką, wolno płynącą rzeką. Akurat na tym odcinku, zakręcając na południe, nurt się rozszerza, wypłyca i tworzy wiele wysp i wysepek, szybko zarastających roślinnością i znikającym (lub przemieszczającym się) po paru miesiącach lub latach. Wspaniałe miejsce na wypasanie krów - ale też dobre miejsce, by ukraść krowy Stirlandczykom, którzy mieszkają po drugiej stronie. I zwalić to na Cyganów.

Nad pięknym modrym Stirem - Cyganie
Może będą chcieli spłynąć w dół rzeki z Cyganami? Może owi drużynę będą próbowali ocyganić? Spotkają młodego chłopaka, syna tego krewkiego gościa z knajpy.

Cyganka może przekląć (patrz przygoda: "Wróżda albo ostatnie 24 godziny" (https://fileserv.polter.pl/Wrozda.pdf) ).

Młodzi Cyganie (na targu? na drodze tuż za miastem?) naciągają na szczęśliwe amulety. Za 3 szylingi. To za dwa. To choć szylinga pan da. Fałszywe, ale są strasznie natarczywi.

Myślę, że tylko ich zobaczą z daleka, bo wprowadzenie ich popsułoby wprowadzenie do przygody. Niemniej mają barki, na które wejdą konie i wóz (nie wszystkie na jedną, ale z 6 barek na jedną wóz, na dwie konie, na czwartą drużyna). Barki są połączone linami. Któryś z młodych zajrzy do wozu i ujrzy majątek. Lub drużyna ujrzy, jak odprawiają jakiś rytuał w chacie na barce.

Jeśliby jednak doszło do konfrontacji... garłacze, Petru i trzech uczniów rzucających klątwy lub "Zmorę Wojownika".

Zajazd "Pod Dumnym Kogutem"
Drużyna dociera tam późnym popołudniem po wyjechaniu z Gersdorf - czyli:

- jeśli nie zostanie na fieście ni nie zabawi w mieście - 14 Pflugzeit, w Dzień Świąteczny (Festag)

- jeśli zabawi jeden dzień - 15 Pflugzeit, Dzień Pracy (Wellentag)

- jeśli dwa dni - 16 Pflugzeit, Dzień Poboru (Aubentag)

- jeśli trzy dni i wyjedzie z Dohny dopiero po Dniu Świątecznym - 17 Pflugzeit, Dzień Targowy (Markttag)

Sąd ma się odbyć dwa dni później. Dwa kolejne dni to: 18. Dzień Wypieków (Backertag) i 19. Dzień Podatków (Bezahltag).

Z przyczyn realizmu pasowałoby, by sąd odbył się w Dzień Poboru (16), Dzień Podatków (19) lub ew. Dzień Targowy (17), więc dobrze by było, by drużyna dojechała 14-ego (tylko wieczorem biesiada i rano wyjadą), 17-ego (fiesta trzydniowa zakończona Festagiem), ew. 15-ego, czyli cały jeden dzień fiestowania.

Plotki na Trakcie Wschodnim
- Armia Chaosu, po tym jak odparli ją spod Talabheim ("Stare dzieje! to na Nowy Rok było, a teraz przeca już Pflugzeit."), udała się pod Bechafen, które zaatakowała pod koniec Nachhexen ("To miasto szczęścia nie ma! Wcześniej na jesień też było atakowane, co to je wtedy uratował ten dzielny sierżant z Imperialnej Armii, co to się wysadził na barce pełnej prochu!"), a potem w górę Talabecku... zrujnował miasteczko Remer i gdzieś teraz jest między Ostermarkiem a Sylvanią...")

- "Wszyscy zginiemy przez demona kroczącego w rzece krwi!", mamrocze jakiś starzec. "Zamknij się, Gunter!" (czy to będzie sławetny Stary Jörg?)

- wciąż trwają walki między hrabiami o ziemię. Hrabia Gottfried von Liebig z Gersdorfu się kłóci z hrabią Manfredem von Schirach z Krugenheim i baronem von Radische z Hermsdorfu; za sprzymierzeńca ma w baronie Leberecht Fröbel z Rangenhofu i baronie Waldemarze von Zützen z Zützen.

- po lasach gobliny grasują - ponoć ludzi pod Dohną porywają...

- a na drogach bandyci - "Na szczęście teraz jednego mniej!"

- i Stirlandczycy, zwłaszcza w okolicy Krugenheim krowy kradną

- "To nie Stirlandczycy, to Cyganie!"

- "- Stary Jörg mówił, że się znów Stirpiki widział w rzece". "- Ta, ten to wszystko widział. Nawet bazyliszka, he he!" (a może imię Moritz - imię tego, co chcę porwać dziewczynkę w Ossino?)

- "Jeszcze trochę, cieplej się zrobi, to znów będą chętni, by ich pod Mordheim zaprowadzić lądem lub barką zawieźć.", "Tak, najzabawniejsi są ci, którzy mówią, żeby na nich z barką dwa dni poczekać... Zawsze wtedy biorę z góry pieniądze za podróż powrotną, bo zwykle nie wracają."

Więzień
To Emmerich Handler z Gersdorfu, szukający pracy na polu w okolicznych wsiach. Łowca nagród Lars uznał go za groźnego herszta banitów Heinza Gerbera. Siedzi w dole koło wygódki, prosi o pomoc, opowiada o żonie Heldze i córeczce Gretchen w Gersdorfie, które mogą potwierdzić jego opowieść. Mieszkają w domu przy karczmie "Pod Zielonym Cielcem" (tej, gdzie drużyna nocowała wcześniej).

Przyjazd sędziego
Dwa dni później, optymalnie 16-ego lub 19-ego Pflugzeit, przybywa koło południa orszak kapitana łowców dróg Leonharda Kurtza: powóz ciągnięty przez parę koni, sześciu łowców go eskortujących (czterech konno, dwóch na wozie; jeden koń luzak) oraz łowca nagród Lars.

Przyjeżdża, dokonuje sądu lub policzkuje łowcę nagród, wyjeżdża.

Na szlaku
Drużyna ruszy dalej następnego dnia rano. Mają cztery dni drogi do Hermsdorfu lub Wurtbad.

Droga wiedzie niżej lub wyżej, bliżej lub dalej rzeki. Na rzece widać barki, w tym cygańskie i łodzie.

Spalone ruin domu mytnika
Popołudniem dojeżdżają do ruin. To dobre miejsce na nocleg.

Nie! Jadą konno, miną to miejsce w połowie dnia, zdążą dojechać dwa razy dalej przed zmierzchem i zmęczeniem zwierząt.

Jeżeli jednak będą nocować, nocą widać stado wilków atakujących jelenia.

Pielgrzymi
Spotkanie. Jest 8, czterech rannych. Dwóch z mieczami, dwóch ciągnie wóz z ranną czwórką i skrzyniami i pakułami.

Jeżeli nocowali w domu mytnika, spotykają ich "wczesnym popołudniem", zgodnie z opisem przygody. Jeśli jednak ruszyli dalej, spotykaj ich jakieś 2 godziny od domu mytnika, czyli koło 14/15-tej.

Miejsce masakry
Ujrzenie miejsca masakry. Półtorej godziny po spotkaniu pielgrzymów (czyli bądź koło 14/15-tej, bądź koło 16-tej). Potem decyzja, co robić. Jeżeli nocowali w domu mytnika i spotkają koło 13-tej i nie pochowają martwych, to zdążą dotrzeć do domy mytnika chwilę po zmierzchu. Jeżeli nie nocowali, to dotrą ze 2 godziny po zmierzchu. Drużyna dotrze między 18 a 20, chyba że jeszcze coś ich zatrzyma.

Może widać to miejsce z rzeki i łódź jakaś będzie przepływać i ujrzy ich przy ciałach?

Powrót po pielgrzymów
Pielgrzymi dotrą tu 3-4 godziny po spotkaniu. Będzie to albo 17-ta, godzina przed zmierzchem, a albo 18/19, w okolicy zmierzchu. Drużyna dotrze później. Ile?

Ujrzenie ich ciał, i ciał goblinów. Widać krwawe ślady przez las. Noc jest umiarkowanie jasna, księżyc jest widoczny w połowie.

Obóz goblinów
8 goblinów pilnuje obozów wraz z jednym wilkiem. 4 wychodzi po wodza orków z dwoma ochroniarzami.

Gobliny atakują stadnie, najbliższego przeciwnika lub najsłabszego (halflinga).

Jeśli woźnica wystrzeli, ocalałe gobliny będą uciekać z linii strzału "bum-kija", nawet jeśli nie będzie naładowany.

Jeśli woźnica zadmie w róg, przerażone gobliny zaczną uciekać do niewielkiej jaskini. Dopiero po chwili zawrócą po dziewczynkę i pociągną ją ze sobą - ale zbyt szybko, bo dało się ją przechwycić. Żaden troll nie odpowie.

Odgłosy przybliżą przybycie orków. Bez wystrzałów uda się ich uniknąć, jeżeli całość ataku potrwa do pół godziny.

Dziewczynka Bianka von Radische
Czy jest ruda? Czy jest ruda i blada?

Jeśli przeżyje, to drużyna raczej ją przygarnie. Blanka jest ruda.

Powrót nie miejsce masakry
Bianka pozna swą "matkę", pokaże też "ojca". Kolor włosów jej i rodziców nie będzie się zgadzać.

Marburg
Czy jakieś miejsce przeprawy przez rzekę?

Wjazd z zamykaną bramą
Jak w przygodzie,

Gospoda "Pod Królewskim Łabędziem"
Niby "jest wypełniona miejscowymi i kupcami", ale cały dzień na drodze zbytnio nikogo nie minęli. Może więc wszyscy rzeczni?

Córka Moritza
- jeżeli Bianka jest ruda, jak i on, się będzie pytał woźnicy, czy to jego córka (woźnica ma 34 lata, być tak może); jeżeli jest blondynką - spyta o to Kislevitkę; jeżeli brunetką - spyta ucznia czarodzieja, czy siostra.

Moritz jest rudy.

Halfling, znajomy Pepe
Imię: Foggbelly Moss.

122 cm, 45 kg, czarne mocno kręcone włosy, jasnobrązowe oczy. 28 lat. Włóczykij. Umiejętność występowania i zdolność "naśladowca".

Z Marburga spłynął, tam zaś aż spod Sauerapfel. Do Wurtbadu się udaje, miasto zobaczyć. A stamtąd Traktem Leśnym (Krasnoludzkim?) pójdzie do Potting albo Ohlsdorfu albo Worden, a stamtąd spłynie do Streissen i wróci rzeką Aver do Sauerapfel.

Czy jest z samego Sauerapfel, czy z Brandenberry po drugiej stronie rzeki? Czy rodzina, czy znajomy? Znajoma twarz, po dłuższej rozmowie wychodzi, że babcia męża jego trzeciej siostry jest też była Trinsberg, ale z Birnbaum, nie z Sauerapfel,

Gospoda "Pod Skaczącą Żabą"
Nadbrzeżna. Dzień drogi od Ossino, dzień drogi od Hermsdorfu.

Hermsdorf
Myto - 1 szyling za osobę.

Herr Wilhelm Leibniz mieszka przy Waldstrasse 2, na wzgórzu w północno-wschodniej części miasta. Dom należy do większych i bardziej okazałych w okolicy.

Początek: Dohna i Gersdorf
Drużyna poświętowała w Dohnie trzy dni, jak wioskowi chcieli. W tym czasie:

- uczeń czarodzieja posprzątał wóz

- drużyna przytargała ciało jaszczura do wsi;

- halifling-medyk zbadał ciało jaszczura, czyli wykonał autopsję; udało mu się zebrać flakonik jadu;

Potem drużyna ruszyła do Gersdorfu (szyling od osoby myta), a stamtąd ma południe. W Gersdorf znów nocowali "Pod Zielonym Cielcem": Kislevitka w pokoju, halfling i uczeń czarodzieja w sali, a woźnica pod wozem.

Wyjeżdżając z Gersdorfu natknęli się na trzech cygańskich wyrostków sprzedających "szczęśliwe amulety" za szylinga. Odmówili, pilnowali sakiewek, a gdy nagabywali dalej - woźnica postraszył ich garłaczem. Prędko pryśli w krzaki.

Więzień
Dotarła do gospody "Pod Dumnym Kogutem" ("Pod Dymającym Kogutem?", "A czy ten kogut jest czarny? Czy to Big Black Cock?") 17 Pflugzeit, w Dzień Targowy (Markttag). Dotarli ze dwie godziny przed zmierzchem (konie i wozy są szybsze i bardziej nieprzerwanie prą do przodu niż piesi), zamówili, zjedli, zobaczyli jak karczma zapełnia się gości.

Drużyna nie chciała zbytnio plotkować (i / lub rzuty im nie wychodziły), więc miast całego naręcza plotek, dowiedzieli się jedynie tyle, że w jamie przy wygódce przetrzymywany jest aresztowany herszt banitów, którego sąd i egzekucja ma się odbyć za dwa dni.

Pierwszy do wychodka poszedł uczeń czarodzieja i więzień go przekonał do swej wersji - tym bardziej, że zahipnotyzowany ją potwierdził. Potem poszedł halfling,a po powrocie spytał karczmarza, co to i po co za więzień tuż obok latryny, "bo w się w spokoju wysrać nie idzie", czym sprawił, że pomocnicy karczmarza chlusnęli więźnia wiadrem odchodów z latryny, by był cicho. Dowiedział się jednak, że był tu łowca z listem gończym - ale tylko słowa, bez obrazka, a że karczmarz niepiśmienny, to uwierzył i przetrzymuje więźnia do czasu sądu

Usłyszawszy to, uczeń czarodzieja zaczął fałszować pismo od hrabiego von Liebiga mówiące, że ten człowiek pracuje dla niego i nakazuje się go wypuścić. Karczmarz odmówił - sąd już jest w drodze - ale nagabywany dalej, kazał nakarmić uwięzionego resztkami posiłków, co by normalnie dla świń poszły.

Drużyna uradziła, że następnego dnia (18 Pflugzeit) Kislevitka pojedzie z jednym luźnym koniem do miasta po żonę - i kogoś jeszcze, kto potwierdzi tożsamość aresztowanego. Po paru rozmowach z osadzonym dowiedzieli się, że wcześniej pracował w Gersdorf w kuźni i tamtejsi kowale go znają. I tak też się stało: następnego dnia z rana Kislevitka ruszyła do miasta, a reszta drużyny postanowiła pilnować, by nic złego się więźniowi nie stało i strasząc karczmarza potencjalnym atakiem banitów.

Przed wjazdem do miasta Kislevitka znów spotkała Cyganów i dla świętego spokoju kupiła amulet za szylinga. Wjeżdżając do miasta dużo mniej chętnie opłaciła szylinga myta. Po wjeździe do miasta bez problemu udało się odnaleźć żonę więźnia, a wraz z nią - kowala w kuźni, który miałby konia, by pojechać też potwierdzić tożsamość. (Żadnych śladów, by oddział hrabiego wrócić z nieudanej misji, nie widziała i nie słyszała.) Ruszyli z powrotem, a forsowany koń maga, na którym jechały żona Heidi i córka Gretchen aresztanta Emmericha Handlera, uznanego za herszta banitów Heinza Gerbera, okulał godzinę przed gospodą. W ich stronę konno wyjechał woźnica i tak razem wrócili.

W zajeździe uczeń czarodzieja opłacił żonie i córce oskarżonego pokój, a kowalowi - nocleg we wspólnej sali.

Rano 19. Pflugzeit nadjechał kapitan strażników dróg w towarzystwie strażników i łowcy nagród imieniem Lars. Rozprawa była krótka i po niej rozzłoszczony fałszywym wezwaniem na łowcę kapitan odjechał na północ, rozzłoszczony spoliczkowaniem na kapitana - i na drużynę, która wyraźnie pomogła znaleźć rodzinę złapanego - łowca nagród odjechał w nieznaną stronę, a ucieszona rodzina zaczęła się przytulać i dziękować. A Gretchen spytała się ojca: "Tato, dlaczego tak śmierdzisz?".

Szlak
Drużyna ruszyła dalej tuż po procesie, czyli koło południa. Dotarli do spalonego domu mytnika akurat na wieczór. Zabarykadowali odrzwia wozem i wystawili warty,

Podczas warty woźnicy słychać było wycie wilków w okolicy. Woźnica im "odwył", one jednak gdzieś ruszyły biegiem. Nikt nie wyjrzał, dokąd biegną.

Następnego dnia, 20 Pflugzeit, mniej niż godzinę od domu mytnika, drużyna natknęła się na zwłoki jelenia zagryzionego przez wilki. Parę godzin później - na pielgrzymów, których minęli bez zbytniego wypytywania, będąc przekonanymi, że banici, o których opowiadali, to są ci sami banici, których hersztem miał być więzień z gospody "Pod Dumnym Łabędziem".

(Ominąłem wątek barki do Marburga, bo za bardzo chcieli tam iść i bałem się, że tym samym wypadną z fabuły.)

Godzinę czy półtorej później natknęli się na miejsce jatki. Znaleźli umierającą, która im powiedziała o dziewczynce. Postanowili czym prędzej zawrócić i dogonić porywaczy.

Ponieważ wyjechali z domu mytnika rano i jechali konno / wozem, spotkali "pielgrzymów" na tyle wcześnie, że zdążyliby ich dogonić jeszcze przed zmierzchem. Więc napad goblinów zdarzył się na drodze, nie tam.

Ominęli etap dokładnego przeszukiwania wozu i natychmiast ruszyli w las po śladach, zwłaszcza, że zbliżał się zmierzch. Dotarli do obozu goblinów godzinę przez zmierzchem, wysłali halflinga na przeszpiegi, a ten zobaczył wychodzących czterech odpicowanych wojowników.

Zamiast zaatakować od razu, postanowili odczekać, aż ta czwórka się oddali i zacznie zmierzchać. Czekali więc ponad godzinę - aż delegacja z orkami już wracała.

Wpierw uczeń maga rzucił "Odgłos", przez co połowa goblinów oddaliła się od ogniska sprawdzić co to. Potem zaczął się frontalny atak: Kislevitka mocno postrzeliła wilka w tylną łapę - na tyle, by wyłączyć go z efektywnej walki. Cztery gobliny poleciały w stronę woźnicy, który jednego z nich trafił kamieniem z procy. Pozostałe gobliny zaczęły wracać, połowa rzuciła się na woźnicę (skoro był już atakowany...), a połowa na halflinga (najsłabszy przeciwnik). Oba ataki zostały odparte (choć goblinom udało się zranić woźnicę w rękę), a przedostatni uciekający goblin przed śmiercią zdążył zakrzyknąć. Po paru chwilach pojawiły się cztery gobliny i trzy orki.

W czasie tych paru chwil Kislevitka chwyciła dziewczynkę, pociągnęła ją za sobą w stronę konia. Orki pognały za nią i dziewczynką, podczas gdy gobliny rzuciły się na najsłabszego, czyli halflinga.

Szturm goblinów zakończyła salwa z garłacza załadowanego solą (woźnica wcześniej eksperymentował). Nad wyraz celny i mocno strzał - i absolutnie nieudane próby uniknięcia go przez gobliny (najlepsza próba był porażką o 49!) - sprawiły, że salwa ich oślepiła i strasznie zaczęła piec i szczypać, zwłaszcza w ucho. Oślepione gobliny starały się wytrzeć sól ze skóry, a stojący obok halfling wziął do ręki kij z gwoździem śmieciarza i zadźgał wszystkie cztery gobliny po kolei.

Orki w tym samym czasie dopadły Kislevitkę - poza wodzem, którego trafił czar ucznia i który się zatrzymał, by samemu zabić czarownika. Nim zdołał tego dokonać, szarżę z toporem wykonał na niego woźnica. Trafną, lecz słabą (odciął orkowi pół ucha, ale ostrze nie wbiło się głębiej), więc w kolejnej rundzie wódz orków mu dwukrotnie próbował oddać - i dwukrotnie chybił. Woźnica zdołał mu jeszcze rozpruć kolczugę na ramieniu, gdy wodza powalił kolejny czar "Magiczne Żądło". Orkowi ochroniarze walczyli w tym czasie z Kislevitką broniącą konia i dziewczynki, raniąc ją w nogę. Na koniec, gdy z jednym orkiem walczyła wręcz Kislevitka, a z drugim - woźnica, mocno ranne orki ujrzały martwego wodza i zaczęły uciekać. Jednego dobił halfling z procy, drugiego - magik kolejnym "Magicznym Żądłem".

Po walce medyk i guślarz opatrzyli rannych, a przerażona dziewczynka zaczęła przytulać się do (równie rudego jak ona) woźnicy. Obejrzano niewielką jaskinie, zebrano łupy (kolczugi po orkach, goblinie zbroje, siekacze, drobne pieniądze; guślarz wziął dwa kamienne młoty, symbole Sigmara, które zabici pielgrzymi mieli na piersi) i powrócono do wozu. Tam, gdy reszta dyskutowała, woźnica pozbierał leżące na ziemi monety, znaleziono list (kto?) i rozbito obóz, bo był środek nocy.

Drużyna postanowiła odprowadzić dziewczynkę do Hermsdorfu, zgodnie z założeniem scenariusza.

Następnego dnia (21 Pflugzeit) woźnica zabawiał dziewczynkę ucząc ją powożenia i obsługi garłacza. Gdy minęli polanę z trupami, dziewczynka wybuchła płaczem, ale woźnica pognał konie, dał jej poprowadzić i udało się jej szloch nieco uspokoić.

Ossino
Dotarli wieczorem 21 Pflugzeit. Wjazd - zgodnie z opisem, choć zapomniano wezwać starszego wioski. Ale też, prawdę powiedziawszy, drużyna nie wygląda jak łachmyty z podręcznika: są konno, mają wóz - wyglądają dostojnie.

W karczmie do halflinga dosiadł się kolega Foggbelly Moss z Branderberry, a do reszty drużyny - rudy Moritz. Woźnicy zaświeciła się lampka ostrzegawcza ("szósty zmysł"). gdy ów pytał o dziewczynkę. Biance wcześniej woźnica powiedział, że ma nic nie mówić, a jakby kto pytał, to jest jego córką. Bianka milczała, a woźnica przekonująco przekazał Moritzowi tę wersję, po czym wraz z dziewczynką poszedł spać pod wóz.

Dzięki temu, gdy rankiem obudził (ocknął raczej; deklarował, że nie będzie spał całą noc, młoda może za dnia poprowadzić, on się prześpi) go sygnał ostrzegawczy ("szósty zmysł"), zdążył wyturlać się spod wozu i chwycić garłacz nim dopadli go Moritz z kolegami. Nie było nikogo innego w okolicy, kto mógłby zrobić rwetes, więc trzymając ich na muszce, woźnica wpierw dowiedział się, czego i czemu chcą, a potem wytłumaczył im, że mają spływać. Czego dokonali wiosłując łódką w górę rzeki.

Rano 22. Pflugzeit ruszyli drogą, wraz z nowo poznanym halflingiem.

Hermsdorf
Drogą do Hermsdorfu nie obfitowała w wydarzenia, w gospodzie "Pod Skaczącą Żabą" też nic się nie działo. Moritz ich nie ścigał, Lars też nie, banitów na drogach nie było, nudy. Droga z Ossino do gospody trwała dzień (22 Pflugzeit), z gospody do Hermsdorfu - też dzień (23 Pflugzeit).

W samym miasteczku Hermsdorf (wjazd: szylinga od osoby; nowy halfling płacił za siebie, woźnica za dziewczynkę), do którego dojechali popołudniu (koło 16-17, ze 2-3 godziny przed zmierzchem dnia 23 Pflugzeit - Wellentag, wedle dotąd stosowanego kalendarza [dysk], Konigstag według nowszej wersji) czym prędzej udali się do zarządzcy dóbr barona. Sługa otwierający drzwi potraktował ich z wyższością (bez koni nie wyglądali już tak okazale), czym zdenerwował Kislevitkę, z której wyszło wychowanie w wyższych sferach i która obsobaczyła sługę. Ten, porażony, w ukłonach się wycofał po zarządcę, nawet nie napomykając drużynie, by niczego nie dotykała. Po chwili pojawił się zarządca, Herr Wilhelm Liebniz i przekazać informacje o śmierci barona i nowej sytuacji. Zaproponował drużynie "mieszek wypełniony złotymi monetami" (w przygodzie stało: 10 zk na osobę; co by dawało 40 lub 50 (jeżeli poszedł z nimi towarzyszący im tymczasowo halfling) złotych koron, czyli solidny mieszek) pod obietnicą dyskrecji, bo dziewczynce grozi niebezpieczeństwo, jeżeli wrogowie barona się o niej dowiedzą. Usłyszawszy o niebezpieczeństwie woźnica gwałtownie zaprotestował, mówiąc że dziewczynka będzie bezpieczniejsza z nimi niż z zarządcą. I wyszli przez drzwi, zostawiając zszokowanego zarządcę.

Dohna
Zwą ich "Zabójcami Jaszczura", są sławni i sławieni. Zwłaszcza woźnica. Wieść o tym się roznosi do Gersdorf, jako lekceważona opowieść wioskowych, a stamtąd anegdotycznie na Trakt Wschodni.

Więzień

 * 1) Łowca nagród Lars jest na drużynę zły. Gdy znajdzie list gończy na kogoś choć trochę przypominającego członka drużyny (halflinga; kobietę; rudzielca bez zęba na przedzie) - i akurat będzie w okolicy, aresztuje członka drużyny. Najlepiej: porwie halflinga.
 * 2) Jakiś czas później, ale dość nieopodal (na Starym Trakcie Leśnym? na pewno gdzieś w Talabecklandzie lub Stirlandzie) drużyna spotka kogoś, kto strasznie przypominać będzie tego więźnia. A gdy usłyszą, że ma na imię Heinz...
 * 3) Mają wdzięczną im osobę - a nawet rodzinę - w Gersdorfie. Może na skutek tego ów więzień znów dostał pracę w kuźni?

Cyganie
Cygański amulet szczęścia, kupiony przez Kislevitkę, może kiedyś zadziałać. Dać jej Punkt Szczęścia, rzucić na przeciwnika "Zmorę Wojownika", by mu wszystko wyleciało z rąk.

Może Kislevitka nosić ten amulet na widoku - wtedy mogą zaczepić ją Cyganie, np. w sprawie młodego Karla(?) z "The Thousand Thrones".

Cacuszko
Mają na wozie córkę nieszczęśliwie i niedawno zmarłego barona von Radische. Córka, gdyby była oficjalnie uznana, byłaby władczynią ziem wkoło Radische i Hermsdorfu. O jej istnieniu wie zarządca śp. barona, obecnie zarządca dóbr jego następcy, barona von Zutzen.

Wie zarządca i ten sługa, który im otwierał. Wiedział baron, ale zszedł. Chyba nikt inny. Zaraz! Wie ten, kto napuścił "pielgrzymów". Kto to? Hrabia von Liebig z Gersdorfu? Chyba za duże buty. Ale hrabia Manfred von Schirach z Krugenheim lub baron Immanuel Krebs z Marburga... Nie z Marburga, bo wtedy już by "pielgrzymi" tam dopłynęli - a szli w stronę Krugenheim.

Czy podróżujący z nimi halfling, Foggebelly Moss z Branderberry, był przy tym? Czy słyszał co i jak?

Więc ktoś wpływowy w Krugenheim - sam hrabia von Schirach lub ktoś z jego rodziny wie, że baron von Radische miał córkę, wysłał ludzi, by ją porwali (gdyby mieli zabić, zabiliby od razu - dlatego nie zatrudnił pielgrzymów hrabia von Zutzen, nowy władca Hermsdorfu). Do napaści doszło w okolicy Marburga, co znów nieco podkopie renomę barona Krebsa, rywala von Schirachów. Potężny ród von Schirach wie - lub dowie się z plotek - więc, że: a/ baron miał córkę; b/ jego ludzie, którzy mieli ją porwać, zaginęli - ale też i grupę, w której była dziewczynka, jego ludzie pokonali; albo więc dziewczynka zginęła wbrew rozkazom i uciekli, albo ktoś inny ich napadł (ciał szybko nikt nie znajdzie w Wielkim Lesie); c/ [czy się dowiedzą?] grupę wędrowców z rudą dziewczynką widziano w Ossino dzień później;

Więc jeżeli coś by się miało dziać, stać za tym będzie Herr Wilhelm Leibniz. Albo się mu pan nowy nie spodoba, albo spodoba za bardzo... W pierwszym przypadku będzie szukał Bianki, by ją z kimś wpływowym zeswatać; w tym drugim - by się upewnić, że nie żyje.

Halfling
Chodzi o kompana dla halflinga - być może tylko po to, by nie zdołał go uratować. A być może jako towarzysza w podróży na południe, do domu. Być może jako powiernika, by przekazać wieści rodzinie, gdyby zdecydował nie wracać.

Czy Foggbelly Moss słyszał o tym, że Bianka jest córką zmarłego barona von Radische? Jeśli tak, jest źródłem możliwego przecieku.