Wurtbad

Opis
Stolica Stirlandu, leżąca na brzegu rzeki Stir i na północnym krańcu Starego Traktu Krasnoludów. Miasto oddalone 199 lig od Altdorfu [1 liga = 3 mile].

Według "Dziedzictwa Sigmara", str. 100]: miasto, pod władaniem Księcia-Elektora Albericha Haupt-Anderssena, populacja 8800 (czyli 30,000-40,000 ludzi), majętność 4, źródło dochodu: handel, administracja, uprawy, wino, garnizon: 40 dobrych żołnierz i 80 średnich na stanie plus 300 kiepskich ochotników, "Stolica prowincji. Prom. Bardzo dobry port."

Według podręcznika: "Stolica Stirlandu wznosi się na końcu Starego Traktu Krasnoludzkiego, otoczona przez Wielki Las. To największe miasto regionu, a pobielone mury i budynki oraz gwarne doki i targowiska zdradzają, że to również bogaty ośrodek kupiecki. Dekretem Książą-Elektorów, całe wino wyprodukowane w zachodnim Stirlandzie musi być sprzedawane przez Wurtbad, dzięki czemu miasto zwie się "winiarską stolicą Imperium". Kupcy z całego Imperium i spoza niego przybywają na aukcję poszczególnych roczników wina, a gildia winiarzy to ważna siła polityczna.

Miastem rządzi ród Haupt-Anderssenów. tytułujący się książętami Wurtbadu. Wurtbad to regionalny ośrodek administracji i dyplomacji. Liczne karczmy i zajazdy oferują doskonałe wina, a gospoda "Pod Złotym Orłem" słynie wśród odwiedzających miasto dygnitarzy. W Wurtbadzie znajduje się też kilka gorących łaźni, a wielu bogatych podróżnych przyjeżdża tu "do wód". Ponieważ gośćmi zdrojów są często osoby bogate i znaczące, regularnie działają tu szpiedzy i skrytobójce. Z tego powodu, aby zapobiec niepożądanym incydentom, Książę utrzymuje czujną tajną policję."

"Mimo bogatych targów, portu i bielonych ścian, miasto wydaje się surowe, proste. Górne miasto zbudowane jest na wzgórzu w kształcie półksiężyca. Mur zewnętrzny łączy dwa końce półksiężyca: niższe miasto leży na zboczu wewnątrz. Kolejny mur oddziela dolne od górnego miasta: łącząca je główna brama to duży barbakan, który rozciąga się w dół jak strzała na łuku. Przy jego wyjściu znajduje się rynek w formie teatru, który wychodzi na wiele stromych zaułków. Tam podróżni i kupcy wymieniają towary z Kislevu lub Księstw Granicznych. W dolnym mieście wieże i minarety stoją ciekawie, bez regularności górnego miasta. [4] Ciasne i błotniste uliczki otoczone są budynkami z muru pruskiego.

Dzielnica handlowa Wurtbad jest jednym z najbezpieczniejszych miejsc w mieście nad rzeką, otoczona grubymi ścianami o wysokości trzydziestu stóp i zwieńczona żelaznymi kolcami. Patrole miejskie i prywatne milicje rutynowo przemierzają ulice, chroniąc się przed potencjalnymi złodziejami, którym udało się przedrzeć przez mury, upewniając się, że w okolicy nie pozostaną żadne obce osoby, chyba że ten człowiek będzie miał dobre oferty. Przez dwieście lat kupcy byli w większości chronieni przed przestępczością, która rozprzestrzenia się w pozostałej części Wurtbad, bezpieczni od złodziei i morderców, którzy handlują w środku nocy.

W rzeczywistości wzgórze nad górnym miasto nie jest całkowicie naturalne. Istnieje wiele tuneli, które nie zostały wykopane ludzkimi rękami. Ludzie mówią, że całe górne miasto zostało zbudowane na fundamentach kolosalnych ruin, które zostałyby opuszczone na długo zanim przodkowie Grafa ufortyfikowali szczyt wzgórza, aby nikt nie mógł powiedzieć, którzy ludzie je zbudowali, nawet czy to byli ludzie."

"Podczas nieobecności Księcia, miastem i ziemiami zarządza jego otyły kuzyn, baron Friedo von Gotz. Wspomaga go Mistrz Kolegium Złota, Magister Furchtegott.

Straże miejskie noszą zielone mundury, żołnierze prowincji - zielono-żółte, a garnizon barona von Gotza - zielono-białe.

Podczas wojny z wampirami miasto obroniły oddziały tileańskich najemników i od ponad 500 lat (od 2011 roku) w mieście znajduje się świątynia poświęcona Myrmydii.

Browarnicy wystawili na wojnę własny oddział strzelców pistoletowych. Problem w tym, że oddział teraz często jest "zawiany".

Silnie czci się Verenę i całe górne miasto jest chronione przez zaklęcia jej kapłanów,.Zanikła wiara w Taala. W mieście są świątynie: Vereny, Ulrica, Sigmara, Morra (stacjonuje tam oddział Czarnych Strażników Morra pod dowództwem Kapitana-Justyciusza Ehrhardt), Świątynia Jedynego Sakramentu (zgromadzenie Sióstr Shallyi)

Miejsca, obiekty, detale
Orli Zamek: zamek Księcia-Elektora. Spotkani socjety.

Most Grossweg: Most nad rzeką Stir. (“The River Stir is forbidden to rise higher than the bottom of the Grossweg Bridge.” Wurtbad law passed in wake of the Great Flood of 1512. No instances of enforcement recorded.", "Sigmar's Heir", str. 29])

Ministerstwo Sprawiedliwości: Ministerstwo Sprawiedliwości to gigantyczna i groteskowa struktura, która stała ponad innymi ministerstwami zgrupowanymi w ciasnych granicach biurokratycznej dzielnicy Wurtbad. Jest tam marmurowa podłoga, a ściany pokryte są portretami byłych sędziów lordów i wyższych sędziów. Jest wystawna jadalnia, proporcjonalna do ogromu budynku i zdominowana przez długi drewniany stół z Drakwaldu, który z łatwością mógł obsłużyć setkę ludzi.

W Wurtbad Ministerstwo Sprawiedliwości ma 500 mężczyzn, ubranych w zielono-żółty mundur Stirlandu, z charakterystycznym złotym gryfem haftowanym na tunikach. Lord Sędzia Igor Markoff jest surowo wyglądającym mężczyzną z czarnymi włosami krótko obciętymi nad czoło w kształcie dzwonu. Szefem jego osobistej straży jest sierżant Kurtus Knoch.

Kompania Komety: oddział najemników: "Kiedy Helmut Balck zakładał nową kompanię najemników, wskrzesił nazwę, aby uczcić pamięć zabitych i odwołać się do wyznawców Sigmaru w Stirland. Jego poświęcenie dla Myrmidii było czymś, co dzielił tylko ze swoimi oficerami. Egon Rothstein poszedł w ich ślady.

Siedziba firmy znajduje się w Wurtbad, stolicy Stirlandu. Ma zajezdnię poza miastem, gdzie szkoleni są nowi rekruci, a ranni mężczyźni mogą się rekonwalescencji. Podczas gdy główna część firmy często prowadzi kampanię wyjazdową, personel pomocniczy pozostaje. Specjalna drużyna ochroniarzy pozostaje również na stacji w Wurtbad. Tych wysoko wyszkolonych specjalistów wynajmuje się wizytującym dygnitarzom. Mają doskonałą reputację wśród szlachty, która przybywa do Wurtbad, aby wziąć wody. Zapewniają cenną inteligencję kapitanowi Rothsteinowi, a tym samym Rycerzom Magritty.

Gospoda "Pod Złotym Orłem"
Ulubiony zajazd wśród odwiedzających szlachtę. ["Shades of Empire", str. 95-96"] "To tajna baza Rycerzy Magritty. Całość przedsięwzięcia została wymyślona przez Jermaine'a Lebow'a, bretońskiego mistrza i konesera wina. Uznał, że jest okazja zbudować karczmę w guście bogatych i władnych i tam ich szpiegować. "Złoty Orzeł" był niesamowicie drogim przedsięwzięciem, ale wypłacił dywidendy ponad i jeszcze raz. Od ponad stu lat elity to spotykają się u Złotego Orła i przez cały czas Rycerze Magritty ich szpiegowali.

Dziś Adelheid i Hartwig Vogel, obaj mistrzowie, są właścicielami "Złotego Orła". Prowadzą tę operację od ponad dwudziestu lat i są kochani przez klientów. Mają niesamowitą umiejętność przewidywania potrzeb swoich klientów i zawsze są gotowi na gorącą kąpiel lub brandy we właściwym czasie. Mają pięćdziesięciu pracowników, którzy poprowadzą to miejsce, oraz jeszcze kilkunastu, którzy prowadzą operację odsłuchu w piwnicy. Około połowa pracowników to nauczyciele w zakonie, a reszta to studenci.

"Pod Złotym Orłem" ma trzy piętra, piwnicę i tajną piwnicę. Jest odpychająco bogaty. Kryształowe żyrandole zwisają z ręcznie malowanych sufitów. Ręcznie wykonane meble tapicerowane jedwabiem i innymi rzadkimi materiałami wypełniają salon i apartamenty. Specjalnie wyszkoleni słudzy przynoszą patronom przysmaki z całego Starego Świata na srebrnych i złotych talerzach. Kilkaset metrów dalej biedni mieszczanie żyją w najgorszym nędzy, ale ci, którzy tu zostaną, nigdy by tego nie zauważyli.

Oczywiście karczma i jej goście muszą być chronieni. Zakratowane drzwi i okna są zamykane na noc, a Vogelowie zatrudnia trzech nocnych stróżów. Piwnica jest jeszcze silniejsza i w razie potrzeby została zaprojektowana jako schronienie. Funkcja, która wywołałaby największy alarm, gdyby kiedykolwiek została odkryta, to system tuneli do czołgania i szybów, który umożliwia szpiegom dostęp do każdego pomieszczenia w gospodzie. Są wyściełane, podobnie jak drabiny, które prowadzą z piwnicy. Pozwalają podsłuchującym słuchać każdej rozmowy na pierwszych trzech piętrach. Nie oznacza to, że wszystko jest słyszane, ponieważ szpiedzy nie mogą być wszędzie jednocześnie. Jednak w Złotym Orle zostało ujawnionych wiele tajemnic.

Gospoda "Pod Zieloną Wiewiórką"
prowadzi go niziołka Molly Usteczka w wieku średnim z talentem do złodziejstwa i szwindli, była agentka wywiadu Averlandu, później procująca jako wolny agent. Karczma zatrudnia głównie niziołki i słynie z dobrej obsługi oraz smacznego jedzenia. Choć gospoda jest nieco zbyt "pospolita" dla większości elitarnych gości, wielu dworzan i dyplomatów zatrzymuje się tutaj podczas pobytu w mieście. Choć Molly już nie pracuje, dzięki lokalowi "trzyma rękę na pulsie" oraz ma punkt wymiany informacji dla chętnych płacących złote korony. Jest jednak bardzo ostrożna, ponieważ w ciągu życia zrobiła sobie wieli wrogów i poznała liczne, niebezpieczne tajemnice. Plotka mówi, że dekadę temu zabrała prywatne listy Kancerza Reiklandu.

Gospoda "Pod Oblepioną Świnią"
Na zewnątrz grasują opryszki. W środku rozróba, którą przypadkiem rozpoczął pomocnik, Spud.

Tawerna "Odcięte Uszy"
Nieopodal jest tawerna "The Bits and Ears". "It is found in Scüt Weg to the west. Fairly average, though you remember the pies are rather chewy for some reason. The tavern door hangs ajar, broken glass litters the doorway. A dim light is seen within but all is quiet". Została tego dnia napadnięta. "The Owner, Herr Schlutt, is being targeted by a gang of extortionists called The Bloody Club". "Otto informs Florian that the Bloody Club is becoming more feared among the local business owners in this East side of the town, although their numbers are unknown yet only a handful of characters are known to the community".

"Book is a copy of a treatise, originally penned by a Wilfred Götlieb, on minor fortifications, strong doors and the like, with notes scribbled by an unknown hand. May be worth a lot more to the right buyer. It is at least 2 decades old."

"Dzikie Polowanie"
Local inn ( The Wilding Hunt) for overnight lodging, meals and ale (12ss in total). This is located in a merchant quarter close to the Southern Gate adjacent to the graveyard and Môrr temple, Florian is familiar and gains a reasonable common room deal which beds only the group. Mules are stabled securely. Landlord called Barnforth, a sullen yet efficient individual

Gospoda "Siedem Świec"
jeden z najlepszych lokali w Wurtbad, w szczególności dlatego, że ma wysokiej jakości piwnicę i spiżarnię. Oferuje on przestronne pokoje z czystymi łóżkami i widokiem na dachy, a kelnerki są tak urocze, jak przyjazne.

Karczma "Ogar i Zając"
oferuje kameralną nocną rozrywkę swoim klientom, bogatym kupcom i byłym arystokratom, którzy tworzyli elitę Wurtbad, w małych pokojach nad samą tawerną

Karczma "Czarny Sen"
to popularne i zatłoczona spelunka w ceglanym budynku.

Świątynie
Świątynia Myrmidii: Stworzona, aby dać najemnikom miejsce kultu z kopulastym sufitem pomalowanym słynnym freskiem Myrmidia przy Drzewie Nadziei przez samego Leonarda da Miragliano - jego ostatnia komisja przed wejściem do służby cesarza.

Świątynia Vereny - Zakon Czujnej Sowy

Świątynia Ulrica

Świątynia Morra

Świątynia Jedynego Sakramentu istnieje od wczesnych dni Wurtbad, założona przez pielgrzymujące kapłanki świątyni Wielkiej Korony. Budowla jest długa i niska, wypełniając rozległy obszar starej dzielnicy Wurtbad gajami i otaczającymi je ogrodami. Jego zewnętrzna fasada jest w dużej mierze pozbawiona ozdób: tylko marmurowe gołębie, które górują nad przyporami podtrzymującymi ściany świątyni, wskazują, że czczona jest tam boskość.

Kapituła Odkupicieli Zakonu Sigmara w Wurtbad znajduje się na krętej ulicy, kilka kilometrów od dzielnicy świątynnej Wurtbad. Jest to dwukondygnacyjny budynek nietoperza, z dwuspadowym dachem skierowanym na północ i tynkową ikoną dwustronnej komety przymocowaną nad wejściem. Komórki i lochy znajdują się pod budynkiem, na poziomie fundamentów. Pracuje tam dwóch tuzinów mężczyzn na rozkaz kapitana Repurgeur Meissera, niskiego mężczyzny o niewdzięcznej twarzy, łysego z wyjątkiem kosmyka białych, prostych włosów.

W dolnym mieście znajduje się Akademia zarządzana przez duchownych Vereny. Uczniowie są synami kupców i miejscowych mieszczan, a my szkolimy osoby z Vereny.

Plotki
- Lassker will get busted out of the gaol by his bandits, no doubt heading this way.

- Goats can read your thoughts.

- The town mayor is corrupt and useless, it’s time for a change.

- A consignment of candles laced with nightshade has arrived in town.

- A witch has swapped the gender of all babies born in the last year such that boys look and act like girls and vice versa.

- If you drink enough of the local Grubbers Ale, you see how you shall die...

- kobieta podchodzi, prosi o jałmużnę, bo jej męża aresztowali; gdy dostanie, "There was a big bust up at the jail a few nights back. Some say there was a break in, or a break out. How should I know, I wasn’t there. Thankee once more."

Źródła
http://www.liberfanatica.net/Wurtbad%20(draft).jpg - mapa

"The Thousand Thrones", str. 166-167

https://whfb.lexicanum.com/wiki/Wurtbad

https://warhammerfantasy.fandom.com/wiki/Wurtbad

http://warhammer-empire.com/theforum/index.php?topic=32039.0

https://boardgamegeek.com/thread/2325753/wurtbad-mission-character-thread-warhammer-fantasy [doczytać!]

https://bibliotheque-imperiale.com/index.php/Wurtbad [FR]

https://forums.giantitp.com/showthread.php?367648-WFRP-The-Dying-of-the-Light [przygoda PBF]

http://66.49.193.45/LF4-Part1.pdf - "Liber Fanatica - Volume IV: The Academic’s Handbook" z rozdziałem o świątyni Vereny i Zakonie Czuwającej Sowy [doczytać!]

"Shades of Empiire", str. 94-98 [Rycerze Magritty, obóz Kompanii Komety i "Pod Złotym Orłem"]