A29. Na zamku pana Cedreda

Wstęp
Jest poranek 24 Vorhaxen 2522 roku. Drużyna budzi się w pokoju gościnnym w Ogrodach Morra na uboczu zrujnowanej wioski w Talabecklandzie, godzinę drogi na zachód od Ertburga. W nocy drużyna przeżyła mistyczny sen, w którym poznała tożsamość grasującego w Ertburgu mordercy, po czym go zabiła. Okazał się nim pomocnik wieszcza, zsyłającego sen ojca Lepolda Krautza, akolita brat Alojz.

Do Ertburga tego dnia, w godzinach popołudniowych, dopłynie statek wiozący pana na Ertburgu, rycerza Cedreda von Bratian wraz z rodziną, rodzinnymi gośćmi i służbą. Nie planował tego przybycia, a w zamku nikt się go nie spodziewa - wyruszył statkiem świętować nadejście Nowego Roku u hrabiego w Bek, ale w połowie drogi, w Lothrafurcie, dowiedział się o nowej inwazji armii Chaosu i pospiesznie wrócił przygotować zamek do obrony, a swe wątłe siły do ewentualnego wymarszu, gdy suweren rozkaże.

Dzień wcześniej wieczorem do karczmy dotarli rycerze z Kappelburga po wizycie w Stratenheim i walce w Bladym Lesie oraz kupiec Hochenz z Bek, który przybył tu do ojca Lepolda.

Reputacja drużyny jest w Ertburgu dość znamienita jako "Zabójców Wilków".

Skutki reputacji drużyny
Czy któryś z rycerzy z Kappelburga zostaje w karczmie słysząc, że drużyna oddaliła się wczoraj do ojca Leopolda i może lada godzina wrócić? Lepiej - niech zostanie jeden z kislevickich konnych łuczników, który poczeka tu dla Mucji, by jej powiedzieć, że się jej brat o takową rozpytuje. I że jak on rozpoznał, to i inni mogę, niech więc albo się gdzieś dalej przeniesie, albo zmieni styl ubierania się i uzbrojenia, bo łuk refleksyjny jest w Talabecklandzie nad wyraz rzadki, a wybitnie kojarzy się z Kislevitami. Tak samo jak i szabla.

Niezależnie od przekazania ostrzeżenia, jest chętny spędzić czas razem, poćwiczyć, potrenować, pogadać i wypić. Przekazuje zaproszenie do Kappelburga od rycerza - zwiadowcy, sir Juliusa Brandta, 107ego baroneta Scheinfeld.

Kupcowi Hochenzowi od trzech miesięcy, gdy napadnięto na jego magazyn, śni się dziewczyna o dwóch odcieniach rudych włosów (czasem w tle widzi - albo dopiero u ojca Lepolda zobaczy - w tle bekski targ). Może także chata na uboczu Viernau, i jakiś wysoki stary kupiec/przepatrywacz (as in: rodzina przepatrywacza). W skrócie: wątek napadu na magazyn. Może się zorientować, że tą rudą łączono w Wurzen z Kislevitką i halflingiem.

W zamku - gdy już się dostaną - dwóch spośród żołnierzy rozpozna w Kislevitce uczestniczkę turnieju łuczniczego w Bek. Jeden, wyraźnie lepszy, będzie pamiętał, że go pokonała. Może będzie chciał rewanżu, może tylko przyjacielskiej konkurencji.

Śmieciarz może dostać jakiegoś quest'a, ale czy coś takiego się szykuje w tak małej wiosce, w środku zimy? Chyba, żeby nielegalne kontrabanda - gdy pan Cedred ogłosi, że od nowego roku będzie miał jurysdykcję nad południową częścią osady.

Po powrocie z wieściami o mordercy - jak ojciec Leopold będzie niegłupi, to wybierze się z nimi, by potwierdzić ich wersję zdarzeń. Wieśniacy będą zadowoleni, ale skutki animozji nie znikną natychmiast. Może wywoła to kłótnie o zielarkę? ("- Znalazłem taką pustą buteleczkę w lesie, w górę rzeki. Ale myślałem, że to jakaś naszej zielarki, więc zlekceważyłem i zostawiłem." "- A co wy tak tej zielarki bronicie, że jak jej, to w porządku?" "- A od naszej zielarki to wy się odczepcie!", etc.)

Niemniej jednak, wieśniacy wdzięczni będą drużynie za wyjaśnienie i surowe ukaranie sprawcy, a od rycerzy z Kappelburga dowiedzą się o ich przydomku "Zabójców Wilków" i tak ich będą wołać. Śmieciarz dostanie dodatkowe podziękowanie od ..., przywódcy osady przybyszy z Ostlandu.

Wątek Bestii
Bestia śledzi swą rodzinę w czasie podróży statkiem. Do samej wsi i zamku się jednak nie zbliża (choć znów idąc do ojca Leopolda, da się ujrzeć jej ślady na śniegu), lecz znów wraca w ostępy leśne. Tylko tam daje się spotkać. Sama nie atakuje, choć czasem zagryza sarny czy jelenie.

Powrót rycerza Cedreda von Bratian
Cezura czasowa pobytu we wsi - statek z panem Cedredem nadpływa popołudniu 24 Vorhaxen 2522 roku (Konistag, Dzień Królewski; jutro 25-ego jest Początek Tygodnia (Angestag), a pojutrze 26-ego Dzień Świąteczny (Festag)). Na zamku panika, bo nikt się nie spodziewał. W związku z tym rycerz jest wkurzony, obsztorcowuje swoich ludzi, jest zły na wszystko. Zaczyna też zbierać ochotników i "ochotników" do zaciągu. Dowiaduje się o drużynie, wysyła za nimi gońca, że chciałby się z nimi spotkać następnego dnia (albo wezwie ich natychmiast?).

Świta rycerza to:

rycerz Cedred von Bratian (lat ok. 45-50), jego żona Helena (lat ok. 40-45) i troje dzieci: Leanora (17 lat), Kaspar (16) i Solla (14)

gościnnie z Lothrafurtu: Naur (17 lat) i Myrica (16 lat) Scheibengrafen

ochmistrzyni Gertruda, sierżant Hans Rillke, 8 kiepskich żołnierzy w zamku, 4 żołnierzy na łodzi, 12 zbrojnych marynarzy na statku; minstrel Edwin z Altdorfu (27 lat)

służba: sześć służących (4 kobiety, 2 mężczyzn), dwaj stajenni, kucharz i dwóch pomocników

W zamku, w drodze na spotkanie, spotykają zamkowych łuczników, którzy pokazują sobie Kislevitkę palcami. Okazuje się, że pamiętają ją z turnieju w Bek. Może wyjść z tego rozmowa, może turniej, może trening...

Podczas rozmowy pan Cedred dziękuje za zajęcie się problemem morderstw i otrucia ojca Leopolda, choć nie jest jeszcze pewien, czy morderstwa się skończyły. Niemniej jednak w podzięce zaprosi ich na kolację - tylko czy tego samego dnia, czy następnego, czy dopiero w Dzień Świąteczny, to do ustalenia.

Będzie się dopytywał o personalia niefortunnego strzelca z południowej strony (to młodszy brat trzeciego denata Merkela Schtana, 14-letni Gregor, ale to wie tylko drużyna i "południowcy"). Rycerz może się wkurzyć na nich za ukrywanie tej wiedzy, ale potrafi przyjąć spokojną odpowiedź odmowną. Rzucanie się może skończyć się więzieniem i koniecznością opuszczenia terenu rycerza (może przy tym robić problemu, by puścić ich przez most na zachód).

Zaproponuje im też nocleg na zamku, w osobnych pomieszczeniach ("jedno dla pani, jedno dla niziołka; służba może spać w pokojach dla mojej służby"), wcześniej jednak zasugeruje kąpiel przed kolacją (zwłaszcza dla "służby"), gotów udzielić własnych łaźni.

Ciąża Myricy
16-letnia Myrica Scheibengrafen, córka zmarłego markiza Lothrafurtu usiłuje dyskretnie podejść wpierw medyka, a potem guślarza o środki poronne. Nie chce przyznać się do ojcostwa płodu, w przypadku oskarżenia wszystkiemu zaprzeczy, a gdy nie dostanie środków - "spadnie" z konia, zwichnując sobie kostkę lud nadgarstek i doprowadzając do poronienia.

Czy ojcem jest dziedzic Ertburga, 16-letni Kaspar von Bratian? Czy brat Myrici, 17-letni Naur Scheibengrafen, czy sam rycerz pan Cedred, czy kto inny (minstrel? któryś z żołnierzy? raczej nikt ze wsi, nie wychodziła; chyba, że brat Alojz lub któryś z akolitów Sigmara...)

Myrica nie rozstaje się z pierścionkiem i naszyjnikiem z akwamarynami, które są pamiątką po matce.

Przybycie maga
Po jakimś czasie przybywa do Ertburga wędrowny mag, chyba z kolegium światła, szukający drużyny do eskortowania go podczas wyprawy przez Wzgórza Kollsa. Słyszał o "Zabójcach Wilków" i z chęcią by ich wynajął. Da czas na zastanowienie się, będzie czekał na jakichś ochotników, gdy się nie uda, uda się do Kappelburga tam prosić o eskortę.

Przyjmie guślarza jako ucznia. Uprzedzi, że wyprawa może potrwać i kilka dobrych tygodni, aż do wiosny. Proponuje 30 zk na osobę za całość wyprawy, pokrywa koszty jedzenia (bo wie, że głównie będzie dziczyzna z ogniska).

Chce odwiedzać wzgórza, ale z dala od Mordheim, Upadłego Miasta. Chce badać przepływy Wiatrów Magii i ich zaburzenia.

Mag
Nazywa się Engelhart Brecht, jest Mistrzem Magii Kolegium Światła. Ma koło 45-50 lat, jest łysy (goli się na łyso, bo mocno łysieje; bez golibrody odrastają mu włosy z tyłu czaszki), chudy, ma jasnobłękitne oczy, wręcz nienaturalnie jasne. Współczynniki:

WW 42, US 39, K 32 (S 3), O 47 (Wt 4), Zr 49, Int 65, SW 73, Ogł 40, Żyw 16, Magia 3

umiejętności: plotkowanie (40), wiedza (Imperium) (65), czytanie i pisanie (65), przeszukiwanie (65), spostrzegawczość (65), jeździectwo (50), zastraszanie (32/65), nauka (??? x2 historia?) (65); znajomość języka (klasyczny, estalski, tileański, nordycki) (65), język tajemny (magiczny, demoniczny) (65), nauka (magia) (65), splatanie magii (65), wykrywanie magii (65)

zdolności: bystry wzrok, szybki refleks, niezwykle odporny, odporność psychiczna

magia prosta (tajemna), zmysł magii, dotyk mocy, magia powszechna (x2), medytacja, morderczy pocisk

Czary:

magii prostej: Poblask, Błędne ogniki, Magiczne Żądło

magii powszechnej: Dotyk na odległość, Pancerz Eteru, Magiczna broń, Magiczne zamknięcie, Magiczny alarm, Rozproszenie magii

Tradycji Światła - Ścieżki Żywiołów: Rozbłysk, Gorejący wzrok, Migotliwa tarcza, Uzdrowienie, Odesłanie demona, Natchnienie, Oczy prawdy, Oślepiający blask, Zguba demonów

Praktyka
Wyszło źle, nieco się pogubiłem, sporo nie nadążyłem, a jeszcze więcej w locie bez sensu zmieniłem.

Drużyna do wsi wróciła z ojcem Leopoldem, czym pogrzebałem wątek kupca Hochenza. W drodze mija ich statek pana Cedreda. Tez wzywa ich na zamek, gdzie Kislevicka arystokratka wyperswadowała mu pomysł karania ciężej niefortunnego porywczego strzelca. Tym samym odpadł wątek konfrontacji.

Na zamku zapomniałem wprowadzić postacie młodzieży. Zaproszenie na zamek też jakoś nie wypaliło (zapomniałem? nie łyknęli?). Tym samym cały wątek Myrici szlag trafił.

A łucznika, który chciał, by ich taplającemu się w pysze najlepszemu strzelcowi Kislevitka sprawiła łucznicze lanie, owa spławiła wypowiedzią o niskiej etyczności takiego zachowania, nie wstając nawet od stołu, przy którym piła piwo w karczmie.

Na szczęście był i mag i ich zatrudnił (dla Kislevitki, halflinga i śmieciarza po 50 zk, a guślarz jako jego uczeń będzie robił darmo i jeszcze za to wdzięczny) do eskorty podczas jego wędrówki przez Wzgórza Kolsa, która zacząć się miała na początku nowego 2523 roku.