A68. Wyścigi kuców

Wprowadzenie
Przygoda po kilkudniowym timelapse od ostatniego wspólnego spotkania drużyny. Rzecz dzieje się w Ranaldi, 13-ego Burlaio 2529 roku.

W każde Idy odbywają się wyścigi kuców w barwach rodów, gildii i cechów. Jest to okazja do zebrania się ludzi z wyższych kręgów i w związku z tym często są tam ogłaszane nowiny. I tak będzie tym razem - ogłoszone zostanie, że w Idy Myrmydiowe, 13-ego Myrmydile, za 3 miesiące, odbędą się pierwsze od Sacco di Miragliano wybory do Rady Dieci. Książę będzie tym wściekły (zrobił się ostatnio porywczy), ale faktycznie wybory się odbędą.

W związku z tym rody (które o tym wiedzą od paru dni) zaczynają kampanie wyborcze - rozdają grzane wino, etc. - przede wszystkim jednak kibicuje się koniom i dżokejom. A ród Fulvini przywozi, by sprezentować Świątyni Manaana odzyskany w walce z piratami ukradziony z transportu z Marienburga do Luccini posąg Manaana.

Wyścigi
16 zawodników (lub nieco mniej/więcej). Wyścigi po 4 kuce, czasem wyzwania na dwa kuce.

Wpierw wyścigi, w których wygrany przechodzi do półfinału; musi być ich osiem, bo tyle kuców jest w półfinałach. Uczestnicy są losowani (czy uczciwie?), ale jak ktoś nie wypadł do 6 wyścigu, ma zapewnione miejsce w dwu ostatnich. Ostatni jest w ogóle zapewniony dla tych z najmniejszą ilością szans.

Z półfinałów do finałów przechodzi dwójka najszybszych. W finale - najszybszy wygrywa.

Startują kuce i dżokeje w barwach następujących rodów i gildii:

- Książę Miragliano: dżokej Giordano Pico (Mały)

- Fulvini: dżokej Bagorog

- Cornutti: dżokej Lotbelly

- di Ferrato: dżokej Bodger

- di Rasenna

- Bassoneri: dżokej Silvio Breve (Niski)

- Uberti: dżokej Icaro Magro (Chudy)

- Faragiolla: dżokej Tullio

- Bertolucci

- Lanoia

- Scigliano

- Gildia Włókniarzy

- Gildia Złotników

- Gildia Żeglarzy(?)

Przewały
Każde możliwe, ale z poważnych: ród Bassoneri podaje Szkarłatny Cień kucowi, ród Cornutti rzuca przed biegiem Błogosławieństwo Chyżości (bogosławieństwo bogini Myrmydii! albo Ranalda, to w sumie powszechne błogosławieństwo) na kuca (samemu lub poprzez kapłanki rodu Feccia). I może ktoś coś (Scigliano) knuje w stylu poluzowania lub nadcięcia pasków konkurencji.

Woźnicę/zwadźcę zbudzić mogą nocą ci trzeci. Dla kogo robią, jeśli nie dla Bassoneri? Do Scigliano! Czy natną też paski Giordano - nie! Bo wiedzą, że Książę mógłby chcieć zbadać sprawę i ukarać winnych. Giordano i jego kuc mają niejako immunitet (i kuce tych prawdziwie większych rodów - nikt nie chce im podpaść). I nie chodzi o to, by wygrać Gonitwę. Chodzi o to, by wejść do półfinału, bo bycie w ósemce najlepszych jest już wyróżnikiem.

Użycie magii mogą wyczuć magicy (mag i akolitka/kapłanka). Przy drugim użyciu może nastąpić manifestacja ("Gniew Boży"). Może przy pierwszym też (jedna kość Gniewu, w drugim - dwie kości)? Jeżeli tak, gwałtownie będzie wymagana pomoc kapłanki

Kolejność wyścigów
Giordano wylosowany zostaje w drugim lub trzecim, razem z dżokejem Cornuttich. Odgraża się, że mu pokaże jego miejsce w szeregu - i faktycznie wyścig wygrywa z dużą przewagą - a Lotbelly, dżokej Cornuttich, dojeżdża trzeci, wyraźnie oddając wyścig.

W półfinale ma Silvio Breve, dżokeja Bassonerich i kuca na sterydach.

W finale - pewnie obu.

Atrakcje
- kieszonkowcy

- zakłady (niektóre wyraźnie podejrzane i na duże kwoty)

- rozpaczający Giordano (jak przegra, Książę zamknie go w pałacu, będzie tylko na hipodrom pod strażą doprowadzał i głodził aż do kolejnych wyścigów (gdzie z wycieńczenia w finałowej gonitwie spadnie z kuca).

- wręczenie posągu Manaana kapłanom

- czy jakaś bójka, zamieszki między zwolennikami?

- ogłoszenie Heinza nowym miastowym magiem światła (okazja, by zobaczyć Księcia z bliska)

Noga
Jest wątek nogi, znalezionej wraz z kluczem w portowym bucie nietutejszej prowiniencji.

Halfling może ocenić, że odgryzł to zębacz - taki co gryzł i akolitkę. Data śmierci - parę dni przed końcem roku, ze 2-3. Czy raczej 2-3 dni po Nowym Roku, dzień przed dostaniem się w ręce maga?

Jeżeli zaczną pytać w porcie - będzie statek kislevicki ("Bryza"), dwa imperialne ("Unternehmungslust", gildii handlowej z Marienburga i "(Impreator) Mattheus II" (imperialny), bretoński (z Lyonesse), estaliski i ze dwa arabskie - i do tego sporo miejscowych. Na redzie więcej. Statek kislevicki siedzi tu od miesiąca, czeka aż będzie można jednym ciągiem popłynąć do Erengradu. Imperialny dwa tygodnie imperialne (czyli od 4 dni przed końcem roku), prywatny przybił tu wczoraj - ale poprzednio był tu parę dni/ tygodni temu.

But będzie z kislevickiego statku, ale pytani inni kapitani odpowiedzą, że rzecz jasna, że się marynarze czasem gubią. W portach normalna rzecz (imperialni: "A w Brionne ilu się pogubiło w ciągu ostatnich lat!").

Kisleviccy marynarze - znają tylko kislevicki. Ewentualnie z pomocą gestów przekażą, że Kolia duży był, bitki lubił, i babki, a zwłaszcza taką jedną, co w burdelu "Syrenki" siedzi, więc pewnie na ulicy Stu Grzechów się zgubił. Coś mówił o walkach na pięści, gdzie idzie pieniądze zarobić. Babka zwie się Vanessa i faktycznie pracuje tam, i pamięta Kolię, duży był i bardzo spokojny, bo to nie pierwszą zimę tu Kolia zimował. Czasem jak przychodził, to było widać, że chwilę wcześniej się bił z kimś, bo jeszcze krew świeżą na sobie miał. I jednego wieczoru przyszedł zadowolony, i prezent mi dał (pokazuje kolczyki, albo branzoletę, albo coś tam, kosztujące wyraźnie parę złotych koron), i powiedział, że niedługo go będzie stać, bym nie musiała tu już dużej pracować - i potem przestał przychodzić, a było to kilkanaście dni temu, (jeszcze przed Nowym Rokiem / na początku obecnego).

Czy to ślepy trop? Czy rzucił jakimś nazwiskiem, ksywą, aluzją ("Tylko będę musiał zabić potwora!").

Wstęp
Woźnicę zbudzili grasujące w nocy halflingi. Nasłuchiwał, nie ruszał się, nie zdradził się, że tam jest - i usłyszał ściszone rozmowy w trzech miejscach stajni. Udało mu się przyjrzeć wychodzącym nicponiom i ujrzeć twarze dwu z nich. Po wyjściu intruzów przeszedł się tam rozejrzeć - i zobaczył, że jeden z kuców coś je. Doniósł o tym zarządcy stajni, strażnik zarzekał się, że patrolował i nic nie widział.

Mag wpierw dostał glejt od maga księcia, potem zaproszenie na Wyścigi Kuców, by zostać przedstawionym miastu, wstępne zaproszenie do Księcia na kolację, a na koniec informację, że Księciu wcale się nie polepszyło, że miewa napady gniewu, wahania nastroju, etc. I pytanie, czy zna czary leczące. Odmówił. Rankiem 13-tego poszedł odwiedzić halflinga-medyka, by pokazać mu nogę. Tam się zorientował, że wyścigi to dziś i wrócił do siebie się przebrać.

Akolitka wyszła na dzień wolny z klasztoru. Udała się wpierw kupić ryby, a potem do maga, by rybami poczęstować misia. Podziękowała mu za sytuację z Kislevitami i wraz z przebranym już w strój galowy magiem światła poszli oglądać wyścigi. Mag po drodze patrzał "Oczami Prawdy", aż skutkiem manifestacji zaczął świecić bladym światłem przez chwilę.

Halfling się zbudził jak co dzień na śniadanie. Tam się dowiedział od Giove o wyścigach i zamierzał się na nie wybrać, ale wpierw wejść do gabinetu.

Noga
Halflingowi-medykowi niezbyt weszły rzuty na ocenę nogi (59 przy "leczeniu" na poziomie 73). Nie kontynuowali więc tematu, a buta dalej nie badali. I tu wątek się urwał.

Wyścigi
W pierwszych dwu wyścigach potknęły się dwa kuce: rodu Lanoia i rodu Faragiolla. Dżokej tego drugiego się połamał i Pepe kazał go odtransportować do gabinetu, gdzie mu poskładał rękę. Ocenił, że w kolejnych wyścigach nie weźmie udziału, ale za dwa miesiące już może.

Wyścig trzeci był z udziałem Giordano i wyglądał zgodnie z założeniem: Giordano wyrwał do przodu, a reszta niebawem odpuściła pogoń.

W jednym z ostatnich na zakręcie pekł rzemień wodzy i jeden z dżokejów wyleciał z kuca. Poobijał się mocniej niż poprzednik i znów - został odtransportowany i Pepe się nim zajął (dając m.in. znieczulające zioła do wdychania zakupione na Rynku Saraceńskim).

W pierwszym półfinale pobiegli dżokeje: Książę - Cornutti - di Ferrato - Uberti, w drugim: Fulvini - Bassoneri - di Rasenna - Scigliano.

I tu zaczęły się przewały pozostałe (po trzech wyeliminowanych przez ród Sciaglione): przed pierwszym półfinałem mag i akolitka poczuli ukłucie magii ze stajni, w drugim jeden z kucy (Bassoneri) był wyraźnie nabuzowany. W pierwszym wyścigu kuc Cornuttich biegł wyraźnie szybciej przez piewsze pół wyścigu i dopiero w samej końcówce rzutem na taśmę i cudem udało się Giordano wygrać (rzut "02" przy rzucie "70" przeciwnika). Obaj jednak przeszli do finału. W drugim wyścigu kuc Bassonerich wyskoczył do przodu i choć potem się już nie oddalał od peletonu, to dogonić się nie dał.

W finale, po rozproszeniu magii ("Błogosławieństwa chyżości") przez maga, kuc Cornuttich cudów nie osiągnął (a czy bój o trzecie miejsce wygrali Fulvini czy Cornutti - to w sumie ma znaczenie; Fulvini, temu Cornutti & Feccia byli wściekli). Kuc Bassonerich jednak pognał przodem i Giordano nie dał rady go już dogonić, zajmując ostatecznie drugą pozycję. Wygrał Silvio Breve rodu Bassoneri.

Trybuna honorowa
Przed ogłoszeniem pierwszych gonitw, kanclerz Księcia, Arnolfo di Lupa, ogłosił wybory do Rady Miasta, Dieci, w terminie Id Myrmydiowych, równo za trzy miesiące. To wywołało zdumienie.

Został zaprezentowany "miastu" nowy mag światła, "Ainc Dikof". Dostał miejsce na trybunie u Księcia, wyraźnie osłabionego, parę miejsc za nim. Spędził czas wyścigów wpatrując się w Księcia, a dokładnie w ślad po strzałce. I ujrzał doskonale, zarówno w realu jak i w astralu (rzuty "01" zarówno na Spostrzegawczość, jak i na Wykrywanie Magii), że w szyi Księcia tkwi drobina spaczenia.

Przed półfinałami kanclerz Księcia dał głos przedstawicielowi rodu Fulvini, panu Uberto. On zaś rzekł, że dzięki zwycięstwu jego kuzyna Telmo Fulvini nad piratami, którzy złupili posąg Manaana płynący z Marienburga do Luccini, udało się posąg ów odzyskać "i skoro morskie prądy i morskie wiatry tu go przygnały", ofiarować go tutejszej Świątyni Manaana, by tym samym wybłagać więcej przychylności Pana Mórz dla żeglarzy Miragliano. I otwiera skrzynię, gdzie wyraźnie widać posąg, który zwadźca rodu Fulvini miał okazję wcześniej widzieć.

W czasie pierwszego półfinału Książę był wściekły, póki w końcówce Giordano nie wygrał. Gdy przegrał w finale, wściekły wstał z miejsca i chciał wyjść - jednak na chwilę zatrzymał się, by zaprosić maga na dziękczynną kolację. "Przyślę po was mych ludzi."

Po zejściu z trybun mag spotyka jednego ze Szczurołapów, który mówi mu, że udało się odgruzować ten tunel pod Krzywą Wieżą z maszyną. I że mogą się tam wybrać już jutro.

Stajnie
Po półfinałach cała drużyna zebrała się przy stajni. Mag z akolitką wymienili uwagi o drgnięciu magii, a wszyscy o nabuzowanym kucu. Udali się - poza magiem, by jego niedźwiedź nie płoszył kuców - do stajni, spojrzeć co widać, a wcześniej halfling dał znać kowalowi kuców, co się święci. Przy kucu Cornuttich kręciły się dwie koleżanki z klucza Mucji: Valeria Cornutti i Carla Feccia, wraz ze swymi rodami. Przy kucu Bassonerich też się ród i obsługa krzątała. Woźnica ujrzał jednego z niziołków widzianych nocą - stał przy boksie i rodzie Sciaglione.

Ród Cornutti się oddalił, zostawiając przy kucu Carlę i paru innych ludzi z jej rodu. Wyraźnie stremowana patrzyła na Mucję, która podeszła ją zagadnąć, czym uniemożliwiła jej rzucenie błogosławieństwa na kuca rodu Cornutti. Gdy kuc, wyraźnie później niż pozostałe, wychodził, podeszła do niego kobieta w średnim wieku i poklepała go, rzucając Błogosławieństwo Chyżości. Woźnica poszedł za nią i ujrzał, że idzie w stronę rodu Feccia. Akolitka tymczasem towarzyszła swej koleżance w tą samą stronę. Mag wrócił na trybunę honorową, halfling do ziomków.

Podchodząc bliżej, zwadźca ujrzał młodego Agrippę Feccię z opatrunkiem na nosie. Stanął więc w okolicy, na widoku i zaczął się w niego wpatrywać. Młodzieniec po paru chwilach go zobaczył i starał się go odstraszyć miną, ale wyszło mu to wręcz żałośnie.

Kosa w plecy
Wyścig się skończył, ludzie zaczęli się rozchodzić, a wsród nich zwadźca, który nagle w tłumie dostał kosę pod żebra od tyłu. Szybkim ruchem wyjął searath i dźgnął nim dwukrotnie w tył. Pierwszy cios trafił, a zamachowiec wypuścił nóż z ręki, lekka przygiął, odwrócił i zaczął uciekać.

Woźnica ruszył za nim, podobnie akolitka, miś i mag. Złoczyńca zeskoczył z trybun, by nie czekać w kolejce do wyjścia i kulejąc oddalał się, by zniknąć w tłumie na placu.. Zwadźca skoczył w pogoni za nim - i lądując zwichnął sobie kostkę. Najszybciej zamachowca dopadł mag - dotknął go, by rzucić dotykowy czar Uśpienie. Czar wyszedł, ale oczarowany mu się nie poddał (udany test SW) i odwinął magowi z łokcia w nos. W następnej turze mag rzucił - udanie - Porażenie i usiadł na powalonym zamachowcu, by go unieruchomić. Nadbiegła straż, został związany - i jako ranny doprowadzony do gabinetu Pepe. W międzyczasie mag nieco podleczył zwadźcę.

W gabinecie, gdy niedoszły morderca miał być leczony, mag wpierw starał się zahipnotyzować pojmanego. Tu mu się nie udało (udany test SW ofiary), więc zaczął mu grozić - wpierw pokazując nogę, a gdy to nie pomogło, wbił mu sztylet w nogę. To spowodowało gorącą dyskusję z akolitką Myrmydii, jak i resztą drużyny. W dyskusję wmieszali się strażnicy słyszący wrzask. Po dyskusji mag wyjmuje sztylet - i natychmiast leczy złoczyńcę. I grozi, że to powtórzy.

Gorąca dyskusja skończyła się tak, że mag i medyk w przedsionku tłumaczyli strażnikom, co zaszło, a w gabinecie zostali zwadźca i akolitka. Po średnio udanych próbach zastraszania, zamachowiec przyznaje, że wynajął go ród Feccia, a dokładnie mlody Agrippa. I że w sądzie do niczego się nie przyzna i będzie słowo przeciwko słowu. Chwilę po tym wyznaniu bez świadków wyprowadzają go strażnicy.

Rozstanie
Akolitka zbiera Biankę i wracają do Świątyni. Mag idzie się przebrać przed kolacją u Księcia, halfling dołącza do niego po paru godzinach. Woźnica zostaje w Kleinmoot.

Kolacja u Księcia
Wieczorem przyszli po nich ludzie Księcia, zostali zawiezieni luksusową gondolą z dachem i kotarami.

Na kolajni mag co rusz poruszał temat odłamka ostrza, które zatruwa umysł księcia. Książę długo się wzbraniał przed badaniem, zwłaszcza inwazyjnym, ale dał się ostatecznie namówić. Przeszli wszyscy do innego pomieszczenia, gdzie Książę położył się "w pozycji bocznej" na łożu, by halfling miał dobry dostęp do rany.

Operacja
Chirurga test na Leczenie, przy zerowej liczbie Punktów Szczęścia: 06.

Mag natychmiast zaczął neutralizować wyjęty kawałek spaczenia.

Chirurg poza tym kawałkiem dokładnie wyciął zmutowana tkankę, o średnich koło 1 cm.

Choć pierwotnie Książę nie chciał być uśpiony, ból był tak dotkliwy, że poprosił o to - i mag go Uśpił.

Więzienie
Po przebudzeniu Książę zdał sobie sprawę, że nie może w pełni obracać głową - i oskarżył chirurga, maga światła oraz wspierającego ich własnego maga o zdradę i kazał zamknąć w więzieniu. I tam trafili na półtora dnia, bez jedzenia, picia, bez kibla ni wody do umycia. Pod koniec tej krótkiej dość odsiadki mag upolował szczura, upiekł go Płomykiem i zjadł.

W międzyczasie woźnica wpierw szukał halflinga - gdy go nie znalazł, wraz z Giove i Gili poszli go szukać u maga. Tam go nie spotkali, ale zaczęli się porozumiewać przez niedźwiedzia. Mag przekazał, że jest w więzieniu wraz z halflingiem ("A jednak dał się wziąć żywcem!"), zaczęli snuć plan ucieczki (mag kazał woźnicy zabrać sprzęty magiczne i misia z domu, gdyż bał się ich zarekwirowania). Siedzący celę obok mag Alessio Baldovinetti podal im imię i nazwisko jednego ze strażników, którzy wiszą mu przysługę.

Woźnica poszedł go odwiedzić i wieczorem miał się dowiedzieć, co i jak. I się dowiedział. I zaczął planować ucieczkę podczas kolejnej warty owego strażnika, następnego dnia po zmierzchu. Nim do tego jednak doszło...

Zakończenie
Tuż po tym, jak mag skończył jeść szczura, przybyli strażnicy, zaprowadzić ich do Księcia. Ów leżał w łożu i choć był jeszcze bardzo osłabiony, wróciła mu jasność umysłu. Oczyścił oskarżonych z zarzutów, dał się umyć i świeże ubrania, zapewnił posiłek i puścił wolno.